Γράφει ο Δημήτρης Βλαχοπάνος

 

Οι λίστες, αν τις αφήσουν,

θα δείξουν εντέλει ποιοι είναι οι ληστές

και ποιοι μαζί τους τα φάγανε

 

Αν κάποτε φύγουμε απ’ το Ευρώ, θα ’ναι γιατί ήρθε ο καιρός που θα ’χει φύγει το Ευρώ απ’ τη χώρα μας. Μπορεί, δηλαδή, εντέλει να μη φύγει απ’ το Ευρώ η Ελλάδα, μα θα φύγει το ίδιο το Ευρώ απ’ την Ελλάδα. Την Ελλάδα δηλαδή των Ελλήνων. Που θα συνωστίζονται βρίζοντας μπροστά στο μινώταυρο των τραπεζών και των εφοριών, για να καταθέσουν σ’ αυτόν και το τελευταίο λεπτό που τους έχει απομείνει. Κι έτσι κανένα νόημα πια δε θα ’χει γι’ αυτούς αν παρέμενε η χώρα τους στη ζώνη, όπως λέγεται, του Ευρώ ή αν γύρισε στη δραχμή κι άλλα τέτοια φαιδρά και αβάσταχτα που ταιριάζουν σε ανθρώπους που δεν έχουν μυαλό ή δε ζούνε μ’ αυτό.

Και τότε θ’ αποδειχτεί για άλλη μια φορά, περίτρανα και με τραγικό τρόπο συνάμα, πως όλα στον κόσμο είναι μια μηχανή που παράγει ασύστολο ψεύδος και μαζί του τρόμο και φρίκη. Αλλά θα ’ναι αργά τότε, καθώς το σύστημα θα ’χει πάρει την παράταση που χρειάζεται και θα ’χει μακρύνει το δρόμο για την έξοδο των μελλοθάνατων απ’ τα δαιδαλώδη ανάκτορά του. Γιατί μαζί με τα χρήματα και τον πλούτο της γης, το σύστημα νοιάζεται πώς να πάρει και τα μυαλά των ανθρώπων για να τους κάνει να νιώσουν και να καταλάβουν σε βάθος τη δική του μεγαλοπρέπεια και τη δική τους μηδαμινότητα. Για ν’ ανοίγει ακόμη πιο πολύ ο φαύλος κύκλος του και να χωράνε καλύτερα μέσα του όλες οι φυλές του Ισραήλ.

Γιατί το παν στις περιπτώσεις αυτές των επιδρομών που επεξεργάζονται τα επιτελεία των μεγάλων δυνάμεων είναι τα σενάρια. Όπως, ας πούμε, τα σενάρια που έπλαθαν –και δεν παύουν να πλάθουν– οι Αμερικάνοι περί πυρηνικών εργοστασίων στο Ιράκ, στο Ιράν και όπου αλλού, για να παραμυθιάσουν και να εξαπατήσουν την κοινή γνώμη, ετοιμάζοντας μια χαρά έτσι την επίθεση και την καταστροφή των ανθρώπων που σε τίποτε δεν τους έφταιξαν. Όταν σηκώσουν τα όπλα τους για να φύγουν, αν βέβαια τα σηκώσουν, ούτε για πυρηνικά θα μιλάνε ούτε για την ανάπτυξη, τη δημοκρατία και τα τοιαύτα. Για ερείπια μπορεί. Για καταστροφές και εκατομμύρια χαμένες ζωές. Και χαμένες ελπίδες.

Κι έτσι δεν προσθέτουμε τίποτε το καινούργιο, αν ισχυριστούμε πως λένε ψέματα οι κυβερνώντες. Γιατί όλο το σύστημά τους πάνω σ’ ένα ψέμα στηρίζεται. Και τούτο το ψέμα το ’χουν μακιγιάρει καλά και το ’χουν ντύσει με παράξενες φορεσιές για να φαντάζει ακλόνητο και ανερμήνευτο. Και αναπαράγεται μέσα από περίπλοκους μηχανισμούς, έτσι που να δείχνει πως πέρα από αυτό υπάρχει μονάχα το χάος. Και το εννοεί. Γιατί αν αρχίσει το ψέμα να αποκαλύπτεται και διαπιστώσει τίποτε περίεργες κινήσεις που σημαίνουν επαναστάσεις και ανατροπές, τότε δε θα διστάσει να βγάλει τις μάσκες του παντελώς και να σπείρει τον πόλεμο και το χάος.

Μόνο έτσι μπορούν να ιδωθούν όλα αυτά που συμβαίνουν με τα μνημόνια και τα μέτρα που ψηφίζονται και φορτώνουν τον κόσμο με αβάσταχτα βάρη κι αβάσταχτη θλίψη. Κι ίσως έχει δίκαιο ο κάθε πρωθυπουργός που δηλώνει πως τον θλίβουν κι αυτόν τα μέτρα και παίρνει το ύφος του ανθρώπου που πονά για τα βάσανα του λαού. Αλλά το θέμα είναι πως ο πρωθυπουργός και τα στελέχη του υπηρετούν ένα κακό κι άδικο σύστημα. Που τους μεταμορφώνει και τους τρώει και τους μαραζώνει κι αυτούς. Που όσο ήταν απέναντι –δεν ήταν δηλαδή στην κυβέρνηση–, καταδίκαζαν τις αποφάσεις που παίρνονταν, όταν όμως ανέβηκαν στα ψηλά έδρανα, τους πήρε το σύστημα απ’ το λαιμό και τους απαγόρευσε να θυμούνται και να μνημονεύουν εκείνα που έλεγαν πριν.

Γιατί δε μοιάζουν με ανθρώπους εκείνοι που συντάσσουν τα κείμενα και παίρνουν το χέρι των υπουργών και των βουλευτών και τους βάζουν να ψηφίσουν και να υπογράψουν ό,τι αποφασίζει το σύστημα. Όλα αυτά που περιλαμβάνονται στα ογκώδη βιβλία των μνημονίων και των νόμων, δεν μπορεί να γράφονται από ανθρώπους. Από μηχανήματα γράφονται. Ή από ανθρώπους που κατάντησαν μηχανήματα και λειτουργούν με κουμπιά, με τα κουμπιά δηλαδή του συστήματος. Γιατί δεν εννοείται αλλιώς, όταν ψηφίζονται νόμοι που δεν έχουν να κάνουν απαραιτήτως με την οικονομία και τις εισπράξεις. Αλλά σκοπό έχουν να σπάσουν το ηθικό του λαού, να του σπάσουν τον τσαμπουκά –για να το εκφράσουμε λαϊκά– και να σκύψει περισσότερο το κεφάλι του κάτω. Και να νιώσει πως ο ραγιαδισμός αναστήθηκε πάλι και οι αξίες του ευρωπαϊκού ανθρωπισμού θάφτηκαν μέσα στα ευρωπαϊκά μηχανοστάσια.

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)