Σε ήχο… πλάγιο

(Μικρό αφιέρωμα στον Λεωνίδα Παπακώστα)

Του Τάκη Παπαδημητρίου     

Λένε, πως κάθε φωτογραφία είναι σαν ένα είδος επιτυμβίου, επειδή η χρονική εκείνη στιγμή που απεικονίστηκε έχει χαθεί για πάντα.

Ακινητοποιημένες στιγμές διασώζει η κάθε φωτογραφία. Που όμως μπορούν και αποκαλύπτουν ψυχικές διαθέσεις αφεγγείς, νοσταλγία, λύπη, ίσως, ακόμα και την αγωνία για το ρυθμό της αλλαγής και την ταχύτητα της απώλειας Και όπως το επιτύμβιο παραμένει λακωνικό στοιχείο ταυτότητας εκείνου για τον οποίο χαράχτηκε, έτσι και η κάθε φωτογραφία είναι αντανάκλαση ύπαρξης, αποτύπωμα μνήμης, γεύση ζωής που πέρασε, χάθηκε και πάει!

Κοιτάξτε τις παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες. Που δεν είναι τίποτ’ άλλο από… προσωπικά στοιχήματα, κρυφές παρελθοντικές επιθυμίες, γρίφους συναισθημάτων που κάποτε σε τρικύμιζαν, αλλά και σήμερα κι επειδή θυμάσαι σε καθηλώνουν, αισθάνεσαι να στοιχειώνουν μέσα σου και ναι σε… πειράζουν, αφού κάθε φωτογραφία παλιά είναι μαγιά που ανακινεί με καθοριστικό τρόπο τα εσώψυχά μας αφού έχουν να κάνουν με κάποια ξεχασμένα όνειρα, λησμονημένες προσδοκίες, παραπεταμένες επιδιώξεις μας!

Κάθε φωτογραφία είναι παρουσία του ξεχασμένου, μια αύρα του ανείπωτου λησμονημένου: Κοιτάζω παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες της Λαμπρής, της

Αναστάσιμης χαράς και πανδαισίας. Εκεί στο «Μεσοχώρι» λίγο πριν αρχίσει ο Λαμπριάτικος χορός των συγχωριανών και των παραβρισκόμενων ξένων. Και αρχίζω να θυμάμαι! Κυρίως πρόσωπα, ξεχασμένα ονόματα και κάποιες χρονολογίες. Γυρίζεις πίσω τις φωτογραφίες και επαληθεύεις τη μνήμη σου. Φωτογραφίες-μυροφόρες, που ανάβουν μνημονικά καντηλέρια στη μνήμη εμάς των ηλικιωμένων, που μυρίζουν ασφάκα, κρίνα, αγιόκλημα, μπαρμπαρόριζα και δυόσμο! Και ακόμα: Σε μεταμορφώνουν, σε ματακάνουν παιδί σε ολάνθιστη εποχή γεμάτη φως από τις γενναιόδωρες προκαταβολές του έαρος.

Θυμάσαι και τούτο και κείνο και το άλλο. Ακόμα και εκείνα τα ξέφτια ζωής που πεισματικά έχουν επιβιώσει στη μνήμη σου. Κοιτάς και τις σύγχρονες έγχρωμες φωτογραφίες. Κι αυτές εγείρουν μνήμες. Μοιάζουν όμως με μοντέρνα ρούχα ενώ οι παλιές ασπρόμαυρες είναι τα παλιά σκουτιά μας τα καλά, που περιμέναμε με χαρά και λαχτάρα να τα φορέσουμε τις μεγάλες Γιορτές!!

Διαχρονικό άσπρο-μαύρο. Ενα ταξίδι στο κοντινό αλλά και στο μακρινό παρελθόν. Φωτογραφίες των γονιών μας, των αδερφών μας, των φίλων μας, τραβηγμένες από τις φωτογραφικές μηχανές του παλιού καιρού που κάποιοι με στερήσεις είχαν αποχτήσει!

Ένας τέτοιος παθιασμένος «φωτογράφος» ήταν ο Λεωνίδας Παπακώστας. Ερασιτέχνης, που φωτογράφιζε τα πάντα: Πρόσωπα, μέρη και τοπία, χορούς, εκδηλώσεις, γάμους, κηδείες, θεατρικές παραστάσεις, παρελάσεις, Σχολεία, μαθητές, δασκάλους, γερόντους και ό,τι άλλο βάνει ο νους σου, και είχε την όμορφη συνήθεια από πίσω απ’ τις φωτογραφίες να γράφει κατατοπιστικά στοιχεία και με χρωματιστούς μαρκαδόρους να ζωγραφίζει στολίδια και να υπογραμμίζει. Με την φωτογραφική μηχανή του, που την αγόρασε με χίλιες στερήσεις, φωτογράφιζε, εμφάνιζε και αποθήκευε. Μπαούλα μικρά, γεμάτα, θησαυρισμένα με ασπρόμαυρα σειρήτια. Κι ύστερα, στα κατοπινά χρόνια ν’ αναπαράγει με τη σημερινή τεχνολογία, πλήθος από εκείνες τις φωτογραφίες. Να ζητά διευθύνσεις και να στέλνει ακούραστος… γκαστρωμένους φακέλους από φωτογραφίες είτε πραγματικές είτε φωτοτυπημένες. Και να παίρνει τηλέφωνα «Τα λάβατε;». Μια ζωή να χαλά χρήματα, σημαντικά ποσά, για να ικανοποιεί την μεγάλη του αγάπη για τη φωτογραφία, που δεν την κρατούσε για τον εαυτό του, τη μοιραζόταν με τους άλλους. Και χαιρόταν όταν οι άλλοι λάβαιναν τα φωτογραφικά αντίδωρα του αεικίνητου δασκάλου, δείγμα αγάπης, συμπάθειας κι εκτίμησης προς τους άλλους.

Θέλω προσωπικά και πρωτοξάδερφα να τον ευχαριστήσω θερμά για τον … βομβαρδισμό με φωτογραφίες που έκανε σε μένα, στους συγχωριανούς μου, στους συντοπίτες μου και σε φίλους και γνωστούς σε όλη την Ελλάδα. Και όλοι να του ευχηθούμε μέσα από την καρδιά μας κουράγιο και δύναμη στην δοκιμασία που περνά, στη μεγάλη μάχη με το χρόνο και τα διάφορα …«καλούδια» που τον ταλαιπωρούν και τον φθείρουν.

-Κουράγιο πρωτοξάδερφε! Θα βγεις νικητής και οι κακές μέρες θα περάσουν. Και πού είσαι; Ετοίμασε τη φωτογραφική σου μηχανή για να τραβήξεις τον φετινό Λαμπριάτικο Χορό στο Μεσοχώρι στα Λέλοβα και να τον διασώσεις φωτογραφικά, όπως εσύ ξέρεις με την ευαισθησία σου και την αγάπη για τον τόπο μας και τους ανθρώπους του!

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)