Συνέντευξη στην Ντόρα Βλάρα

Συνέντευξη με τον πρόεδρο του εμπορικού συλλόγου Πρέβεζας κ. Αναστάσιο Κοντομίχη 

Η αγορά της Πρέβεζας σε τίποτα δεν θυμίζει τις παλιές καλές εποχές.
Μαγαζιά σκόρπια, κάποια κλειστά, κάποια άδεια… Οι καταστηματάρχες στημένοι στις πόρτες να περιμένουν έστω και έναν πελάτη να τους κάνει «σεφτέ» αλλά πολλές φορές δεν φαίνεται πουθενά.

Ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Πρέβεζας κ. Αναστάσιος Κοντομίχης μας μίλησε για την κατάσταση που επικρατεί στην αγορά της πόλης της Πρέβεζας. Αναφέρθηκε σε σημαντικά θέματα που έχουν απασχολήσει ιδιαίτερα τον τελευταίο καιρό την «κοινωνία» των εμπόρων, όπως το ωράριο και το άνοιγμα των Κυριακών.

Ακόμη μας είπε για τις ελπίδες που τρέφουν εν’ όψει της τουριστικής περιόδου αλλά και πολλά άλλα ζητήματα που απασχολούν τον κλάδο.

 

ΕΡ: Τρία χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης. Πώς είναι τα πράγματα στην αγορά της Πρέβεζας;

ΑΠ: Μετά τον πρώτο χρόνο της κρίσης άρχισαν να κλείνουν τα μαγαζιά, τότε πρωτοεκδηλώθηκε. Μέσα στη δεύτερη χρονιά στην κεντρική αγορά είχαμε γύρω στα 15 καταστήματα κλειστά, τώρα μετακινήθηκαν από τους γύρω δρόμους κάποια καταστήματα, αλλά δεν σημαίνει πως άλλαξε η κατάσταση. Αυτή είναι η εικόνα σήμερα στην αγορά της Πρέβεζας.

Τα πράγματα είναι πολύ άσχημα. Έχουμε μία συνεχή αύξηση των καταστημάτων τα οποία κλείνουν. Βέβαια έχουμε παράλληλα μία μετακίνηση καταστημάτων, ειδικά με είδη ρουχισμού και υποδημάτων από τους περιφερειακούς δρόμους σε πιο κεντρικούς. Αυτό συμβαίνει γιατί έχουν πέσει σχετικά τα ενοίκια και υπάρχει μία συγκέντρωση. Είναι αρκετά μαγαζιά, θα το διαπιστώσουν όλοι μπαίνοντας μέσα στην πόλη, κλειστά κατά μήκος της οδού Ιωαννίνων στην Εθνική οδό. Είναι περίπου 20 με 30 μαγαζιά τα οποία είναι άδεια αυτή τη στιγμή και μέσα στην κεντρική αγορά της πόλης έχουμε γύρω στα 5 με 6 καταστήματα που είναι ξενοίκιαστα. Αλλά και στους γύρω δρόμους η κατάσταση είναι άσχημη.

 

ΕΡ: Πόσα καταστήματα έχουν κλείσει, περίπου, τα τελευταία χρόνια;

ΑΠ: Αριθμό ακριβώς δεν μπορώ να πω γιατί ανοίγουν και κάποια καινούργια με βάση κάποια προγράμματα. Η εκτίμησή μας είναι πως δεν θα είναι καλά τα πράγματα, δηλαδή προς το παρόν δεν υπάρχει ζωή.

 

ΕΡ: Σε τι ποσοστό έχουν μειωθεί οι πωλήσεις;

ΑΠ: Είναι ανάλογα με την κατηγορία των επαγγελμάτων. Aς πούμε στα ρούχα και στα παπούτσια η μείωση είναι μεγάλη, φτάνει το 60-70%. Η εικόνα στα καταστήματα τροφίμων είναι λίγο καλύτερη, αλλά και εκεί η μείωση είναι γύρω στα 20-25%. Φέτος επιδεινώθηκε.

 

ΕΡ: Πότε ξεκινάει η τουριστική σεζόν για την Πρέβεζα; Πιστεύετε ότι θα δώσει μία ανάσα στους καταστηματάρχες;

ΑΠ: Η τουριστική σεζόν της Πρέβεζας ξεκινάει κάθε χρόνο γύρω στις 20 Ιουνίου μέχρι και τέλη Αυγούστου και κυρίως βασίζεται στον Έλληνα επισκέπτη. Στις γύρω περιοχές, όπως Πάργα και Λευκάδα διαρκεί περισσότερο, ίσως και μέχρι τέλη Σεπτέμβρη.

Σχετικά πιστεύουμε πως με την τουριστική σεζόν θα έχουμε μία αλλαγή της εικόνα αν επαληθευθούν όσα ακούγονται για αύξηση των αφίξεων στην περιοχή. Θα έχει μία αύξηση και θα βοηθήσει σε αυτό και η Εγνατία, είναι σημαντικό που διευκολύνεται και ο Μακεδόνας να επισκεφθεί την Πρέβεζα λόγω της πιο κοντινής απόστασης. Αυτό που δείχνει και η περσινή αγορά όμως, δεν σημαίνει αύξηση των αφίξεων και αύξηση του τζίρου σε καμιά περίπτωση. Δεν έχουμε ένα εμπορικό τουρισμό που να πούμε ότι θα έρθει στην αγορά της Πρέβεζας ο τουρίστας και θα βοηθήσει όλα τα καταστήματα. Θα πάρει είδη πρώτης ανάγκης. Οπότε δεν θα αλλάξει η εικόνα για τα ρούχα και τα υποδήματα. Φυσικά δεν είναι μόνο αυτά τα αντικείμενα πώλησης. Για παράδειγμα μην ξεχνάμε και τα καταστήματα ηλεκτρικών ειδών στα οποία η κατάσταση είναι τραγική.

Δεν πιστεύω ότι θα έχουμε σημαντική διαφορά. Εξάλλου θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας, και αυτή είναι μία βασική διαφορά με πολλούς που καλλιεργούν μία αίσθηση πως θα αλλάξουν τα πράγματα με την τουριστική σεζόν, πως δεν είναι δυνατό η αγορά της Πρέβεζας αλλά και πανελλαδικά να αλλάξει κάτι προς το καλύτερο. Όταν ο μισθός του εργαζόμενου έχει εξαθλιωθεί και προβλέπεται να εξαθλιωθεί κι άλλο, όταν έχουν περικοπεί και ετοιμάζονται να περικόψουν επιπλέον τις συντάξεις, πώς να διαθέσει χρήματα στην αγορά. Οι διακοπές θεωρούνται είδος πολυτελείας και βλέπετε ότι συρρικνώνεται συνεχώς και ο χρόνος που διαθέτει κάποιος για παραμονή σε έναν ξένο τόπο, αλλά και ο αριθμός, τουλάχιστον των Ελλήνων επισκεπτών που είναι και ο κορμός της τουριστικής κίνησης.

Ζούμε πολύ από τον τουρισμό και η κρίση είναι παγκόσμιο φαινόμενο. Φανταστείτε την κατάσταση που επικρατεί στην Ιταλία. Οι Ιταλοί καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο κομμάτι του ξένου τουρισμού. Οπότε δεν εξαρτώνται όλα από το τι θα κάνουμε εμείς. Έχουμε πολλά κοινά προβλήματα. Να δούμε ποιοι είναι αυτοί που πλήττονται. Άνθρωποι με μεγάλα εισοδήματα δεν έχουν το ίδιο πρόβλημα.

 

Ερ: Κάποια από τα καθημερινά προβλήματα των καταστηματαρχών.

ΑΠ: Όταν το κόστος, π.χ. το ηλεκτρικό ρεύμα είναι στα ύψη (ετοιμάζονται να κάνουν και άλλες αυξήσεις), η μείωση του ενοικίου δεν μπορεί να αντικαταστήσει την απώλεια του τζίρου.

Όπως επίσης έχουμε μία απαράδεκτη κατάσταση που επιβαρύνει τα καταστήματα. Και μιλάμε για την αυτόματη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών. Φαίνεται πως ο ασφαλιστικός φορέας, παρόλο που δεν παρέχει στην ουσία τίποτα στους ασφαλισμένους, αυξάνει το κόστος της ασφάλισης. Δεν είναι τυχαίο ότι είναι μεγάλος ο αριθμός των εμπόρων, των αυτοαπασχολουμένων, οι οποίοι δεν καλύπτουν τις ασφαλιστικές τους εισφορές. Οφείλουν στον ΟΑΕ ποσά που μπορεί να ξεπερνούν και τις οφειλές ενός χρόνου. Δηλαδή οι άνθρωποι είναι σε πολύ δύσκολη κατάσταση και δεν έχουν κάλυψη ούτε οι οικογένειές τους πιά.

 

ΕΡ:  Τα μεγάλα πολυκαταστήματα θεωρείτε πως έχουν συμβάλλει ακόμη περισσότερο στην απαξίωση των συνοικιακών καταστημάτων;

ΑΠ: Αυτό είναι δεδομένο. Βλέπουμε καταρχήν ότι έχουμε μία τεράστια εξάπλωση των πολυκαταστημάτων. Η Πρέβεζα κάποτε θεωρούνταν μη αποδοτική αγορά για αυτά τα καταστήματα και σήμερα έχουμε τρεις ομίλους στον τομέα των τροφίμων. Στην ουσία βλέπουμε ότι και η ντόπια επιχείρηση αλλάζει και μπαίνει κάτω από την ομπρέλα μεγάλων εταιριών. Το ίδιο ισχύει και στον τομέα των ηλεκτρικών ειδών. Τα μικρά καταστήματα, αν δεν μπουν κάτω από την ομπρέλα των μεγάλων εταιριών, σήμερα δεν μπορούν να αντέξουν.

Ο τζίρος φαίνεται και πανελλαδικά ότι συγκεντρώνεται στις μεγάλες επιχειρήσεις.

Όλα αυτά συμπιέζουν τα συνοικιακά καταστήματα. Και για να μιλήσουμε με παραδείγματα, όπως χάθηκε το παντοπωλείο έτσι θα γίνει και τώρα με τις μικρές επιχειρήσεις, αφού βλέπουμε πως ο όγκος των καταναλωτών έχει έρθει σε αυτούς τους μεγάλους ομίλους και τα μικρά μαγαζιά είτε αναγκάζονται να κλείσουν ή είναι σε μία κατάσταση μεταβατική.

Η κρίση αυτό το πράγμα το επιταχύνει, δηλαδή χάνονται τα μικρά μαγαζιά και γιγαντώνονται τα μεγάλα. Για διάφορους λόγους, όπως το ότι έχουν καλύτερες δυνατότητες σε σχέση με τους προμηθευτές, επιτυγχάνουν καλύτερες τιμές, έχουν ανταγωνιστικές τιμές και λόγω του όγκου. Έχουν εκπτώσεις, επιτυγχάνουν προσφορές. Και αυτό είναι ένα ζήτημα. Η ασυδοσία στον τομέα της εμπορικής πρακτικής. Ενώ ας πούμε για τις προσφορές υποτίθεται πως υπάρχει κάποιο νομοθετικό πλαίσιο, εκεί τους δίνουν το δικαίωμα χωρίς κανένας να τους ελέγχει και κάθε μέρα έχουμε προσφορές στα ράφια, τα οποία είναι ανταγωνιστικά.

 

ΕΡ: Η αγορά της Πρέβεζας πιστεύετε πως είναι αυτό που λέμε «φθηνή» αγορά;

ΑΠ: Μπορούμε να πούμε ότι είναι μία αγορά με ποιοτικά προϊόντα, κρατάει ένα επίπεδο τιμών. Συμπιέστηκε σε αυτόν τον τομέα με την τεράστια είσοδο των κινέζικων καταστημάτων. Ένα ζήτημα στο οποίο ο σύλλογος έδωσε μεγάλη μάχη για να τα περιορίσει σαν μία μορφή επεκτατική σε αυτό το είδος των επιχειρήσεων, οι οποίες λειτουργούσαν εντελώς ασύδοτα και εκτός ανταγωνισμού.

Πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή μπορεί κάποιος να βρει στην αγορά της Πρέβεζας σε καλές τιμές αρκετά προϊόντα.

Σας είπα ότι δεν είναι τόσο στο χέρι του καταστηματάρχη να καθορίζει τις τιμές. Οι τιμές καθορίζονται συνήθως από τις μεγάλες αλυσίδες. Εδώ υπάρχουν είδη ένδυσης που είναι μαρκέ, οι τιμές είναι τοποθετημένες και αυτό συμπιέζει το κέρδος, για να μπορέσει ο καταστηματάρχης να ανταπεξέλθει στο κόστος λειτουργίας. Τώρα η εικόνα νομίζω αυτή τη στιγμή είναι καλύτερη ως προς το θέμα των τιμών από κάποιον καταναλωτή, δηλαδή είναι καλύτερα σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια.

 

ΕΡ: Υπάρχουν ιδέες για να «ζωντανέψει» και πάλι η αγορά; Ίσως μείωση τιμών, προσφορές κλπ;

ΑΠ: Πιστεύω ότι υπάρχουν όρια στο πόσο μπορούν να μειωθούν οι τιμές. Εταιρίες που καταφεύγουν σε μειώσεις έως και 70% όπως βλέπουμε συχνά σε περιόδους εκπτώσεων, λίγο μπορούν να αγγίξουν την πραγματικότητα! Όταν κάνει κάποιος 70% μείωση επί της αρχικής του τιμής, σημαίνει ότι λειτουργούσε με ένα ποσοστό τεράστιο. Στα πλαίσια τα δεδομένα μόνο πολυεθνικές εταιρίες και μεγάλοι όμιλοι μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο, ο μικρός επιχειρηματίας δεν έχει τη δυνατότητα.

Εμείς δεν συμφωνούμε με αυτές τις λογικές και το ξέρει και ο κάθε καταναλωτής πως η τιμή της βιτρίνας και η τιμή που μπορεί να πάρει τελικά το προϊόν είναι ανά πάσα στιγμή διαπραγματεύσιμη. Το παζάρι που λέμε! Κανένας δεν αφήνει κανέναν. Δεν νομίζω πως υπάρχει κάποιος που θα το αρνηθεί. Εγώ τουλάχιστον το εξαντλώ σαν καταναλωτής, αλλά το δέχομαι και σαν έμπορος. Δεν είναι αυτό που λείπει, αλλά λείπει το χρήμα από τις τσέπες!

 

ΕΡ: Το ωράριο των καταστημάτων θα έπρεπε να αλλάξει; Συμφωνείτε ή διαφωνείτε με το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές;

ΑΠ: Mε την παράταση του ωραρίου, γιατί γίνεται μία μεγάλη συζήτηση, καλλιεργούν μία εικόνα ότι αν επεκταθεί ο χρόνος λειτουργίας θα μπορούν να εξυπηρετηθούν περισσότεροι. Αυτή τη στιγμή αν πάτε στην κεντρική αγορά της Πρέβεζας δεν θα υπάρχει άνθρωπος στην ταμιακή μηχανή. Υπάρχουν καταστήματα που δεν χτυπάνε απόδειξη την ημέρα! Ο χρόνος λείπει σήμερα; Ή θα εμφανιστεί ξαφνικά κάποιο καταναλωτικό κοινό από εκεί που δεν υπάρχει και θα ‘ρθουν με τα πούλμαν οι ορδές των αγοραστών; Αυτά είναι παραμύθια!

Πιστεύουμε -για να σας δώσω μία εικόνα- ότι ο μικρός έμπορος σήμερα έχει συμφέρον να αγωνιστεί μαζί με τον εργαζόμενο μαζί με τον αγρότη που πλήττονται από τα ίδια μέτρα και να δημιουργήσουν ένα μέτωπο αντίστασης ενάντια στη φορολογική λαίλαπα, η οποία συνεχώς επεκτείνεται και βλέπετε ότι μηχανεύονται χιλιάδες τρόπους πως να σου πάρουν και το ελάχιστο εισόδημα. Είναι ένα ζήτημα..

Ήμουν στην Ετήσια Γενική Συνέλευση της ΕΣΕ. Η ηγεσία του συνδικαλιστικού μας κινήματος, μεθοδεύει από κοινού με την κυβέρνηση το να επεκταθεί το ωράριο, το οποίο στην ουσία έχει ευνοήσει μέχρι σήμερα μόνο τα μεγάλα καταστήματα. Αυτό το συνεχές ωράριο, με τις ατελείωτες ώρες εργασίες. Στα λόγια μπορεί να λένε άλλα και στα παράθυρα, όταν όμως βρισκόμαστε, εκεί φαίνεται η τακτική που ακολουθούν. Για παράδειγμα μεθοδεύουν το άνοιγμα των Κυριακών, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των εμπορικών συλλόγων έχει τοποθετηθεί ενάντια στο θέμα. Η διεμβόλιση του ωραρίου έγινε μέσα από την πρακτική των τουριστικών ζωνών. Χαρακτηρίζοντας μια περιοχή τουριστική καταφέρνουν μέσω των τοπικών αρχόντων να αλλάζουν το ωράριο. Είναι ένα μέτρο το οποίο διαλύει οικογένειες και τη ζωή των μικρών επαγγελματιών γιατί είναι αδύνατο βιολογικά να ανταπεξέλθουν.

Οι μεγάλες εταιρίες παίρνουν ένα εργαζόμενο ανά τέσσερις ώρες, είναι ένα αναλώσιμο είδος, ο μικρός επιχειρηματίας, όμως,  που μένει μόνος του στο μαγαζί του δεν έχει τη δυνατότητα, δεν εισπράττει για να συντηρήσει υπάλληλο. Επίσης μεγαλώνει το κόστος, επειδή επεκτείνεται ο χρόνος λειτουργίας… Σκεφτείτε το πιο απλά. Το καλοκαίρι που δουλεύουν τόσες ώρες επιπλέον τα κλιματιστικά, τι λογαριασμό ρεύματος θα πληρώσουν τα καταστήματα με μηδενικό τζίρο. Κάθονται με πολλές νεκρές ώρες…

Δεν συμφωνούμε, ούτε με το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές και η εμπειρία η ίδια έχει δείξει ότι για να μπορέσουν να αντέξουν, υλοποιούν το ωράριο του συλλόγου, Δευτέρα, Τετάρτη, Σάββατο απόγευμα και Κυριακή κλειστά.

Έγινε μία συζήτηση, κυρίως υποκινήθηκε και στηρίχθηκε από τη μεριά της τριτοκομματικής κυβέρνησης και των τοπικών οργάνων, όπως την Περιφέρεια. Έχουμε έρθει σε αντιπαράθεση, δεν το υιοθετούμε σαν μέτρο και πιστεύουμε θα είναι εναντίον των μικρών καταστημάτων. Εξάλλου σε κεντρικά σημεία την πόλης και τα προηγούμενα χρόνια, όταν υπήρχε αυξημένη τουριστική κίνηση, δεν πήγε κανένας να ενοχλήσει. Δεν θα λέγαμε να μην εξυπηρετηθεί ο τουρίστας από τη στιγμή που υπήρχε κίνηση, αλλά αυτό είναι άλλο και άλλο το να δημιουργήσεις μία κατάσταση και να υποχρεώνεις στην ουσία όλα τα καταστήματα να δουλεύουν ένα ωράριο εξοντωτικό.

Το ότι υπάρχουν άνθρωποι στο χώρο του εμπορίου που δέχονται αυτή την πρακτική λέμε ότι ο «πνιγμένος πιάνετε από τα μαλλιά», αλλά η απελπισία δεν είναι καλός σύμβουλος στον τομέα της σκέψης, πρέπει να σκέφτεσαι πιο ψύχραιμα και να δεις τελικά τι θα κερδίσεις και τι θα χάσεις από αυτή την υπόθεση.

Δεν απαγορεύσαμε σε καμιά φάση να παρατείνουν το ωράριο, γατί βλέπαμε ότι στον κεντρικό δρόμο της πόλης είχε κόσμο. Απλώς είπαμε ότι δεν μπορεί να είναι γενικός κανόνας. Καθοριστικός ήταν ο ρόλος της Περιφέρειας, σε σύσκεψη έβαλε το θέμα του ωραρίου και μας είπαν πως θέλουν ανοιχτά τα μαγαζιά γα να μπει στα διαφημιστικά φυλλάδια.

Αργά η γρήγορα η ζωή θα διαψεύσει τις αβάσιμες προσδοκίες. Φάνηκε και με το άνοιγμα τις δυο τελευταίες Κυριακές του χρόνου που η κίνηση αντί να αυξηθεί μειώθηκε.

Το μέτρο αυτό πιστεύουμε πως αλλού αποσκοπεί και όχι στην εξυπηρέτηση των τουριστών.

 

ΕΡ: Που πιστεύετε πως αποσκοπεί;

ΑΠ: Aν θυμάστε από ιστορία, για να περάσουν τις Θερμοπύλες οι Πέρσες χρησιμοποίησαν τους εφιάλτες. Έτσι κι εδώ. Χρησιμοποιούν κάποιους, οι οποίοι έχουν ψευδαισθήσεις. Με αυτή την πρακτική στη ουσία, όταν θα δημιουργηθεί το πλαίσιο, θα αφήσει ελεύθερα τα πολυκαταστήματα να δουλεύουν όλο τον καιρό. Είναι σαν αυτό το μέτρο με τις 52 Κυριακές που λέει πως μπορούν να μείνουν τα μαγαζιά που είναι κάτω από 250 τετραγωνικά και τις 52 Κυριακές το χρόνο ανοιχτά. Με βάση το σύνταγμα με μία πολύ απλή νομική προσφυγή το οποιοδήποτε κατάστημα θα μπορούσε να πει ότι θέλει ίση μεταχείριση και θα καθιερώνονταν και γι’ αυτούς αυτόματα το άνοιγμα όλες τις Κυριακές. Στρώνουν το έδαφος για τις μεγάλες επιχειρήσεις. Αυτό θα επιταχύνει τον αφανισμό των μικρότερων. Δεν θεωρούμε την κυβέρνηση αμέτοχη, είναι ταγμένη στο πλευρό των πολυκαταστημάτων.

 

ΕΡ: Πείτε μας δυο λόγια για την πρωτοβουλία του συλλόγου να ενισχύσει το κοινωνικό παντοπωλείο και αν θα προχωρήσετε και σε άλλες παρόμοιες ενέργειες στο μέλλον.

ΑΠ: Πιστεύουμε ότι η κατάσταση χειροτερεύει για όλους τους φτωχούς ανθρώπους της πόλης και πανελλαδικά. Το βλέπουμε και από πολλούς συναδέλφους μας οι οποίοι αναγκάζονται και ζουν με λιγότερα από τα απαραίτητα. Η θέση του συλλόγου μας είναι ότι κάθε πρωτοβουλία αλληλεγγύης, όχι μόνο προς τους στενά επαγγελματίες αλλά και προς όλους του συμπολίτες μας, πρέπει να προέρχεται μέσα από τα σωματεία, από οργανωμένες μορφές δράσης των εργαζομένων, των εμπόρων και να μην αφεθεί σε κάποιες κοινωνικές οργανώσεις.

Με ποια έννοια το λέμε αυτό. Εμείς θέλουμε οι συμπολίτες μας ανεξαρτήτως επαγγέλματος να καταλάβουν ότι η εποχή είναι δύσκολη, δεν μπορούν να περιμένουν στριμωγμένοι στην γωνία με το χέρι απλωμένο στη μορφή της επαιτείας και να περιμένουν αδρανείς να τους λύσει κάποιος άλλος το πρόβλημα. Πρέπει οι ίδιοι να δραστηριοποιηθούν, να αντιπαλέψουν την πολιτική αυτή που οδηγεί τεράστιες μάζες του ελληνικού λαού στην εξαθλίωση. Να δουν ποιοι είναι οι φυσικοί τους σύμμαχοι, να συσπειρωθούν γύρω από το σύλλογο γιατί εμείς έχουμε αυτή τη δράση να μπούμε μπροστά. Μαζί με αυτούς όμως, όχι να μας αναθέσουν εμάς να τους λύσουμε τα προβλήματα. Δεν τους τάζουμε τίποτα, δεν τους υποσχόμαστε, τους λέμε όμως ότι μαζί με αυτούς δραστηριοποιημένοι στα πλαίσια των μαζικών φορέων, των συλλόγων μπορούμε να πετύχουμε και να κερδίσουμε και μάχες. Τείνουμε το χέρι σε αυτόν που θέλει να σηκωθεί…

Τα κοινωνικά παντοπωλεία και η φιλευσπλαχνία των επιχειρηματιών, που έφτασαν στο σημείο μαζί με τη κυβέρνηση να λανσάρουν τα ληγμένα τρόφιμα για να τα παίρνουν φθηνά οι άνεργοι και οι φτωχοί, μας βρίσκουν απέναντι.

Εμείς θα πάμε να χτυπήσουμε πόρτες, να βρούμε την αλληλεγγύη στον συνάνθρωπο, αυτόν που μπορεί να βοηθήσει και να μπορέσουμε να σηκώσουμε κεφάλι.

 

ΕΡ: Οι έμποροι της Πρέβεζας έχουν κοινά συμφέροντα, λειτουργούν όμως με τις ίδιες μεθόδους, είναι ενωμένοι;

ΑΠ: Tο έθιξα έμμεσα με το ζήτημα του ωραρίου. Έχουμε μια αντιπαράθεση αλλά δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα και με αυτούς που πρωτοστάτησαν στην δημιουργία του λεγόμενου συλλόγου του εμπορικού κέντρου προσπαθούμε να τους δείξουμε ότι δεν είναι το κέντρο της ζωής το ωράριο των καταστημάτων. Εμείς ποτέ σαν σύλλογος στη διάρκεια της θητείας μας, γιατί εμείς δώσαμε ζωή αφού ήταν σε αδράνεια, ποτέ δεν χρησιμοποιήσαμε διοικητική μορφή, δεν στείλαμε ούτε αστυνομίες, ούτε τμήματα εμπορίου σε κανέναν. Ο ρόλος τους συνδικαλισμού δεν είναι αυτός, είναι να συσπειρώνει πάνω στα κοινά προβλήματα και αυτά να αντιμετωπίζει. Σίγουρα υπάρχει τεράστια διαφοροποίηση και λόγω των διαφορετικών επαγγελμάτων του καθενός, αλλά και του μεγέθους της επιχείρησης. Δυστυχώς υπάρχει η στρεβλή εικόνα, κάποιος που νιώθει πιο δυνατός νομίζει ότι θα εκτοπίσει τον άλλον και αν κλείσει κάποιος θα ‘ρθει η δουλειά σε αυτόν. Δεν τα ασπαζόμαστε, όχι ότι δεν υπάρχουν στον πίσω μέρος του κεφαλιού όλων, αλλά όταν πάρει φωτιά το σπίτι του γείτονά σου ετοιμάσου να καεί και το δικό σου!

 

ΕΡ: Τι γνώμη έχετε για τη μεταφορά της Πρωτομαγιάς;

ΑΠ: Αν κλείσουν Μ. Τετάρτη θα χαθεί ο τζίρος; Δεν υπάρχει Μ. Πέμπτη, Μ. Παρασκευή, Μ. Σάββατο; Τη Μ. Τετάρτη θα δημιουργηθεί το αγοραστικό πνεύμα; Είναι υποκριτικό. Μια στρέβλωση της πραγματικότητας. Καταφέρνουν να χτυπήσουν μέρες σημαδιακές όπως είναι η Πρωτομαγιά και να την υποβαθμίσουν στα μάτια του κόσμου. Να διασπάσουν τους εργαζόμενους.

 

ΕΡ: Άποψη για τις άλλες αγορές των γύρω περιοχών;

ΑΠ: Όλες οι περιοχές είναι πεσμένες, η αγοραστική κίνηση είναι πτωτική παντού. Δεν υπάρχει περιοχή που να πούμε ότι πάει καλά. Ακόμη και η Πάργα που είναι από τις πιο τουριστικές περιοχές του νομού, έχει αύξηση τουρισμού, αλλά τα καταστήματα δεν έχουν μεγαλύτερο τζίρο. Πέρυσι λίγο τον Αύγουστο κινήθηκαν. Είναι άσχημη η εικόνα.. Στο Νυδρί η κατάσταση είναι τραγική, που οι αφίξεις είναι πολλές και λόγω της ομορφιάς του νησιού αλλά και της εύκολης πρόσβασης. Πάρα πολλά μαγαζιά είναι κλειστά.

Θέλουμε να ευχηθούμε καλές γιορτές σε όλους και να τους τονίσουμε ότι αυτό το Πάσχα ας είναι ένα Πάσχα αγωνιστικό. Να συναντηθούμε σε κοινούς αγώνες για τους εργαζόμενους, να έχουμε τη δύναμη να αντιστρέψουμε αυτή την κατάσταση.

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)