Του

Τάκη Παν. Παπαδημητρίου

Σαββατοκύριακο 29 & 30 Ιουνίου ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ Συνταξιούχων δασκάλων και νηπιαγωγών πραγματοποίησε διήμερη εκδρομή στη «ΒΑΛΙΑ ΚΑΛΝΤΑ – ΣΑΜΑΡΙΝΑ – ΚΑΣΤΟΡΙΑ – ΝΥΜΦΑΙΟ – ΑΡΚΤΟΥΡΟ».

Έλαβαν μέρος 46 άτομα μέλη του Συνδέσμου μας. Με τουριστικό σύγχρονο λεωφορείο του Ταξιδιωτικού Γραφείου «ΚΟΣΜΑΣ ΤΟΥΡΣ» και με οδηγό τον ευγενικό, πρόθυμο, προσεκτικό κι έμπειρο Φώτη Κόκκιο από το Λούρο πραγματοποιήσαμε μια ακόμα πετυχημένη εκδρομή. Ευχαριστηθήκαμε τοπία πρωτόγνωρα, τόπους εντυπωσιακούς και απολαύσαμε ενημέρωση και πληροφόρηση, τόσο από τα ακούραστα μέλη του Δ.Σ., όσο και από τους υπεύθυνους (π.χ. του «ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ»). Περάσαμε ένα πολύ ευχάριστο Σαββατοκύριακο και αξίζουν ειλικρινά συγχαρητήρια στο Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου και ειδικότερα στον αρχηγό της εκδρομής τον αγαπητό κ. Χρήστο Ντερμάρη.

Κατά την εκδρομή επιδείχθηκε το ογκώδες λεύκωμα που φιλοτέχνησε η Γραμματέας του Συνδέσμου κα Όλγα Λουκά με κείμενα, πληροφοριακά δελτία, ποιήματα και φωτογραφίες από παλιότερες εκδρομές μας. Της αξίζουν πολλά συγχαρητήρια γι’ αυτό το πολύτιμο καλειδοσκόπιο μνήμης.

Η ατμόσφαιρα στο λεωφορείο και στο πήγαινε και στην επιστροφή ήταν εγκάρδια, συναδελφική και συντροφική. Ωστόσο αδιόρατη ήταν  μια διάχυτη μελαγχολία σε όλους μας. Η αιτία αυτής της μελαγχολίας ήταν η απουσία πολυαγαπητών μας προσώπων, που άλλες φορές ή καλύτερα στις περισσότερες εκδρομικές μας «εξορμήσεις»  ήταν μαζί μας. Μας έλειψαν: Πρώτα πρώτα ο ΚΟΣΜΑΣ ΜΠΕΛΛΟΣ, ο καλός συνάδελφος, ο ευγενικός, ο αυθόρμητος δάσκαλος, που πάντα είχε τον καλό λόγο και το χαμόγελο στα χείλη του και τη διαθέσιμη εγκαρδιότητά του, που μας «έφυγε» για το στερνό ταξίδι, γεμίζοντας οδύνη και θλίψη τους οικείους τους και τους γνωστούς και φίλους.

Ύστερα μας έλειψε η ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΟΛΙΟΥ, η γυναίκα και πολυαγαπημένη σύντροφος του καλού συναδέλφου και Αντιπροέδρου του Συνδέσμου μας Βαγγέλη Κολιού, που μας ακολουθούσε πάντα, ακόμα και με τα σοβαρά προβλήματα της υγείας της. Η αλησμόνητη κυρα-Ευτυχία! Ήρεμη, πρόθυμη, πάντα ευγενική, πάντα ακούραστη και ευαίσθητη, η γλυκόστομη κυρα-Ευτυχία που κι αυτή «δραπέτευσε στο επέκεινα» σκορπίζοντας πόνο και θλίψη στους δικούς της και σε μας.

Τέλος, απ’ αυτή την πρόσφατη εκδρομική μας εξόρμηση έλειψε ο σοβαρός, ο ευγενικός, ο μετρημένος, ο ολιγόλογος, αλλά τόσο συμπαθής και ειλικρινής άνθρωπος, ο συνάδελφος ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ, που εντυπωσίαζε με τη σεμνότητα και την αξιοπρέπειά του. που πάντα κατά την επιστροφή έπαιρνε το μικρόφωνο για να απονείμει ειλικρινή εύσημα στους διοργανωτές της εκδρομής και το «ευχαριστώ» σ’ όλους τους συνεκδρομείς. Δεν ήταν κι αυτός μαζί μας, αφού την προηγούμενη μέρα της εκδρομής, την Παρασκευή, τον προπέμψαμε και τον αποχαιρετήσαμε στο τελευταίο του ταξίδι στο Θεσπρωτικό!  Ας είναι ενεργός και αιώνια η μνήμη και των τριών προσφιλών νεκρών μας.

Ειλικρινά, δυσκολεύεται το χέρι μου να υιοθετήσει τον … αόριστο: «Μας έλειψαν». Δίχως να το καταλαβαίνω διολισθαίνει τρυφερά στον ενεστώτα: «Μας λείπουν», λοιπόν. Έτσι, νιώθω να επανέρχεται η τάξη. Ας είναι αυτά τα φτωχά μου λόγια ταπεινό αγιοκέρι στην ψυχούλα τους  και μικρό μνημόσυνο στην αγαθή τους μνήμη.

 

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)