Κάναμε λάθος είπανε εκεί στο ΔΟΥ ΝΟΥ ΤΟΥ

οι αριθμοί και τα λοιπά μας έβγαλαν αλλού

κι εγώ λέω λογάριαζαν έτσι στα κουτουρού

πειράματα της συμφοράς και μέτρα του σωρού

σιγά που θα λογάριαζαν τον πόνο του αλλουνού

όταν αυτός ο άλλος είναι του ριξιμιού

πως είμαστε ελόγου μας κορόιδα του χαμού.

Για να μην πω πως έγιναν όλα από σκοπού

να κάμψουνε το φρόνημα του Ελληνικού λαού.

Ένας λαός ειρηνικός και άξιος σεβασμού

να καταντήσει μπαίγνιο τέτοιου διασυρμού

τυφλό και άβουλο όργανο δικό τους του χεριού

κι ας όψονται οι αίτιοι αυτού του ξεπεσμού.

Μα η Ευρώπη του Ευρώ που σήμερα επιχαίρει

που λύνει δένει άκριτα κι έχει το απάνω χέρι

όσο κι αν επαίρεται πρέπει καλά να ξέρει

του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υποφέρει

και πως η Βαρυχειμωνιά θα γίνει καλοκαίρι.

Γιατί με τα ανθρώπινα ποτέ κανείς δεν ξέρει

και η ζωή στον κόσμο αυτό τα πάνω κάτω φέρει.

Καθώς δεν ξέρεις το κακό ως πόσο θα κρατήσει

το ίδιο είναι βέβαιο πως όσο κι αν αργήσει

η λεμονιά στον τόπο μας και πάλι θα ανθίσει.

Λόγια θα πεις παρηγοριάς για να γλυκάνει ο πόνος

όμως δεν ξέρεις τι μπορεί να σου φυλάει ο χρόνος.

Υπάρχουν οι καταβολές και οι προϋποθέσεις

γεωγραφικές, πολιτικές, όπως και να το θέσεις

να φέρουν τις ανατροπές, φτάνει να το παλέψεις

και βέβαια θα χρειαστεί πρώτα να το πιστέψεις

να έχεις πίστη στο Θεό και όχι στις προβλέψεις

που λέγονται κατά καιρούς και κατά τις ορέξεις

αυτών που τις σερβίρουνε και άλλες έχουν βλέψεις.

Να μπούνε τα θεμέλια να πάρουμε τ’ απάνω

να βγούμε εκεί που ήμασταν κι ακόμα παραπάνω.

Πάντως και για το ΔΟΥ ΝΟΥ ΤΟΥ εκείνο κάνει εντύπωση

δεν είπανε και τίποτα για τη δική τους τύφλωση

θα έπρεπε ως όφειλαν να πουν και κάτι ακόμη (άνω τελεία)

«Κατακαημένοι Έλληνες, φταίξαμε και συγγνώμη,

ήταν βαρύ το σφάλμα μας και θα επανορθώσουμε

μας τρώει η συνείδηση και θα σας δικαιώσουμε

και τα λεφτά που χάσατε θα σας τα ξαναδώσουμε

κι έτσι με αυτή την πράξη μας κι εμείς θα ξαλαφρώσουμε».

Εντάξει, θα τους λέγαμε κι εμείς το εκτιμούμε

που μεταμεληθήκατε, γι’ αυτό σας συγχωρούμε.

Μα για την ώρα από εσάς εκείνο που ζητούμε

είναι να ‘ρθουν τα χρήματα γιατί λιμοκτονούμε.

Κι αφού όπως λέτε έχετε όλη την καλοσύνη

δώστε και κάτι πιότερο για ψυχική οδύνη

και πείτε πως τα δίνετε από αδελφοσύνη

για να μην πω καλύτερα από ελεημοσύνη

σ’ ένα λαό που έπαθε από αμυαλοσύνη

κι εμείς θα σας οφείλουμε μεγάλη ευγνωμοσύνη.

Ακούσατε από αυτά τίποτε να μας πουν

τίποτε για βοήθεια, να συμπαρασταθούν;

Όσο εσείς ακούσατε άλλο τόσο κι εγώ

κι αν τους διαολοστείλετε, εγώ πλειοδοτώ.

Είναι τώρα η Τρόικα μαζί με το μνημόνιο,

δεν το ‘λεγαν καλύτερα απλά μοιρογνωμόνιο,

περίπου σαν το σχολικό το γεωμετρικό

να καταλαβαινόμαστε στο πρόβλημα εδώ.

Μοίρες μετράνε και τα δυο και ποια η διαφορά

το ένα μετράει σε μοίρες σχήματα κυκλικά

το άλλο κύκλους και ζωές λαών ξεχωριστά,

αν είναι να φτωχέψουνε ή να σωθούν και πως,

όπως στα τελευταία που σου ‘ρχεται ο γιατρός

να κλείσει ο κύκλος της ζωής, της μοίρας μας αυτός

λέγε μοιρομνημόνιο και είσαι πιο σωστός

κάνοντας λογοπαίγνιο στις λέξεις συναφώς.

Κι εδώ βάζουμε τέρμα στον παραλληλισμό

ως σχήμα λόγου δηλαδή το κάναμε αυτό,

μοιρογνωμόνιο το μαθηματικό

μοιρο-μνημόνιο το Ευρωπαϊκό.

Κι αν ψάξτε την εξήγηση στο σχόλιο αυτό

θα βρείτε και τη σύνδεση ανάμεσα στα δυο.

Η μεταξύ τους διαφορά και ως προς την εκδούλευση

το ένα μετράει ακριβώς, το άλλο κατά βούληση.

Αυτά για το μνημόνιο και για το ΔΟΥ ΝΟΥ ΤΟΥ,

κι εδώ το σταματάμε να πάμε κάπου αλλού.

Μιλτιάδης Δ. Κωστάκος

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)