Αγοραστικό ενδιαφέρον  και εκτός Ελλάδας πέντε χρόνια μετά

 

 

Ρεπορτάζ: Ρούλα Χρήστου

Στην κορυφή των προτιμήσεων τραχανάδες, πίτες, βότανα και είδη κοινωνικών εκδηλώσεων

Τι να κάνουν οι γυναίκες του χωριού για να ‘χουν ένα μικρό εισόδημα χωρίς να λείπουν πολλές ώρες απ’ το σπίτι; Υπάρχει διέξοδος γι αυτές που δεν αφοσιώθηκαν στα γράμματα μα στο νοικοκυριό, στην κουζίνα και το χωράφι; Κάπως έτσι ξεκίνησε η ιδέα των γυναικείων συνεταιρισμών και  υπάρχουν πολλοί ανά την Ελλάδα. Στα όρια του δήμου Ζηρού δραστηριοποιούνται δύο με έδρα στα δυο του άκρα. Στο Θεσπρωτικό ο πιο παλιός και καταξιωμένος, στον Γυμνότοπο ο νεότερος και φέρελπις. Σε ιδιόκτητο πέτρινο επιβλητικό κτήριο ο πρώτος, περιπλανώμενος ακόμη ο δεύτερος μα πάντα εντός έδρας. Ούτε πολλοί ούτε λειψοί. Άλλωστε κάθε χωριό και συνεταιρισμός θα ήταν υπερβολή και κανένας δεν θα ήταν βιώσιμος.

Μα τι είναι ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Γυναικών Γυμνοτόπου που του πρέπει η σημερινή ειδική αναφορά; Είναι η Φρόσω, η Ντίνα, η Τασία, η Ανθούλα, η Αργυρώ, η Μαρία, η Μάγδα, η Γκόλφω κι η Αρχόντω που κάνουν  την καθημερινότητα της γυναίκας του χωριού επικερδή  απασχόληση και ευχάριστη κοινωνική συνεύρεση.

 

Τα προϊόντα

Φτιάχνουν γλυκά από ντόπια προϊόντα, μαρμελάδες, πίτες, τραχανάδες, χυλοπίτες, κουλούρια, τσουρέκια, σιτάρια για μνημόσυνα, βότανα κι αρωματικά φυτά, όλα με την ποιότητα που προσδίδει στα προϊόντα του ο ξηρός, ημιορεινός τόπος .  Σαν τα λαχανικά του κήπου μας που ακριβώς επειδή δεν αποτελούν συστηματική καλλιέργεια είναι λίγα κι εκλεκτά, έτσι κι η παραγωγή του Συνεταιρισμού Γυμνοτόπου. Προέρχεται απ’ την αυλή της κάθε μιας, απ’ τις πλαγιές και τα ζώα του χωριού. Δουλεμένες οι πρώτες ύλες με νοικοκυροσύνη και μεράκι αποκτούν πιστοποιητικό ποιοτικής προέλευσης και ξαφνιάζουν τους ξένους με τη γεύση τους.

Τα περιφρονημένα από τους νεοέλληνες «κούμπλα» γίνονται περιζήτητη μαρμελάδα όπως και τα σύκα με τα άγρια βατόμουρα. Τα κράνα που κάποτε μάζευαν στο λόγγο οι μανάδες μας για να μας ξεγελάνε απ’ την πολύωρη απουσία τους για ξύλα, παντρεύονται με τσίπουρο και ζάχαρη φτιάχνοντας εξαιρετικό λικέρ. Οι τραχανάδες σε τρεις εκδοχές, λευκός, ολικής αλέσεως και λαχανικών, απλώνονται εν αφθονία στα μεσάλια το καλοκαίρι και δεν προλαβαίνουν καλά- καλά να περάσουν από κόσκινο πριν ζητηθούν προς πώληση.

Τα βότανα και τα αρωματικά φυτά της περιοχής, μικρά στο δέμας μα πλούσια σε άρωμα και πολύτιμα συστατικά έχουν μεγάλη πέραση εντός κι εκτός Ελλάδας! Ρίγανη και θυμάρι τα πιο διαδεδομένα αλλά και μείγματα βοτάνων για ιώσεις, για υποκατάσταση του αλατιού, για αντιγήρανση,  για χαλάρωση κ.ο.κ.  ‘Ολα συλλέγονται στις πλαγιές γύρω απ’ το χωριό και λιγότερο σε κήπους και χωράφια καθώς καλλιέργεια κάποιου είδους για μεγάλες ποσότητες εμπορίας δεν γίνεται.

 

Η ζήτηση

Βαζάκια, μπουκαλάκια, καλαθάκια με χειροποίητα προϊόντα τοποθετημένα σε παλιοκαιρισμένα ντουλάπια συνιστούν το ντεκόρ στους δυο διαφορετικούς χώρους που μοιράζουν τη δραστηριότητά τους οι γυναίκες του συνεταιρισμού.  Σε ισόγειο ιδιώτη το εργαστήριο, σε μια αίθουσα του πρώην Κοινοτικού Καταστήματος το εκθετήριο.

Εκεί συναντώ μερικές μόνο από τις λίγες γυναίκες, ενεργά μέλη του συνεταιρισμού καθώς οι υποχρεώσεις της κάθε μιας δεν επιτρέπουν να συγκεντρώνονται όλες μαζί πάντα. Σαφώς πιο αποφασισμένες να σταθούν στα πόδια τους και να συνεχίσουν παρά την έλλειψη μόνιμης στέγης, σαφώς πιο συνειδητοποιημένες για την αποδοτικότητα του εγχειρήματός τους, γλυκαμένες απ’ τις έξωθεν καλές κριτικές και αναγνώριση όχι όμως και έτοιμες για επιχειρηματικά ρίσκα. Ενθαρρύνονται απ’ το ενδιαφέρον εμπόρων και καταναλωτών για συγκεκριμένα προϊόντα τους χωρίς ακόμη να σχεδιάζουν μαζική παραγωγή. Άλλωστε είναι λίγες και οι ποσότητες των πρώτων υλών δεν προέρχονται από καλλιέργειες ή συλλογική συγκομιδή. Τρεις γυναίκες μόνο ασχολούνται με τη συλλογή βοτάνων και την παρασκευή των υπό πώληση δειγμάτων μα «έφτασε παραγγελία από το Νιου Τζέρσεϊ  για 200 κιλά θυμαριού, δάφνης και δεντρολίβανου! 200 κιλά θυμάρι για να συλλεχθούν, να τριφτούν και να μπουν σε βάζα, πρέπει να «χτενιστούν» απ’ άκρου σ’ άκρο όλες οι γύρω πλαγιές. 200 κιλά δάφνη βγαίνουν μόνο από καλλιέργεια μεγάλου αριθμού και ηλικίας δέντρων όπως και δεντρολίβανο».

Κάποιοι άλλοι επίδοξοι επιχειρηματίες στο χώρο των βιολογικών προϊόντων ζητούν να καλλιεργηθούν και να αγοράσουν απ’ το Συνεταιρισμό φακές και επίσης αρωματικά φυτά που λόγω κλίματος και γεωμορφολογίας έχουν ιδιαίτερο άρωμα και γεύση.

Στην πενταετία ζωής που έχει ο Συνεταιρισμός Γυναικών Γυμνοτόπου φαντάζει ασύλληπτο να φτάσει να καλλιεργεί κιόλας φυτά με αυξημένη ζήτηση αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Αν λύσει το πρόβλημα της μόνιμης στέγης, αν γίνει πιο δελεαστικό το χαρτζιλίκι σε εποχές κρίσης που διανύουμε, αν ο επαναπατρισμός λειτουργήσει κι αυτός συμπληρωματικά, όλα και τίποτα μπορούν να γίνουν.

Η ικανοποίηση

Ρωτάω τις γυναίκες αν είναι ευχαριστημένες από το αποτέλεσμα πέντε χρόνια μετά και όλες τοποθετούνται ανεπιφύλακτα θετικά. Δεν είναι μόνο το συμπληρωματικό εισόδημα που εξασφαλίζουν αλλά και η μεταξύ τους συναναστροφή, μια καλή δικαιολογία να βγουν από το σπίτι, μια σημαντική συμβολή στην προβολή του χωριού τους. Δεν γκρινιάζουν καν που δεν έχουν μόνιμη στέγη. Εκφράζουν το παράπονό τους συγκαλυμμένα με περισσή ευγένεια δεν ξεχνούν όσους βοήθησαν στο ξεκίνημα κι ακόμη σήμερα.

 Η πρόεδρος Φρόσω Κολιού έχει ένα λόγο παραπάνω να αισθάνεται δικαιωμένη. Είναι η μητέρα της ιδέας κι ο στυλοβάτης της χωρίς να λείπει κι απ’ το παραγωγικό κομμάτι που έχουν κατεξοχήν επιφορτιστεί οι υπόλοιπες γυναίκες. Θέτει συνέχεια νέα σχέδια στον πάγκο εργασίας που τίποτα δεν τις εμποδίζει να τον αξιοποιούν κι ως τραπέζι συζητήσεων για την πορεία του συνεταιρισμού. Αυτές οι δουλειές θέλουν όραμα, θέλουν να πιάνεις το σφυγμό της εποχής, να προσαρμόζεις την παραγωγή με τις αναδυόμενες απαιτήσεις, να αξιοποιείς το συγκριτικό πλεονέκτημα της ομάδας με την ειδική τοπική αναφορά, να έλκεις προς αναγνώριση και στήριξη όλους τους τοπικούς συλλογικούς φορείς.

Τι είναι λοιπόν ο Αγροτικός Γυναικείος Συνεταιρισμός Γυμνοτόπου; Μια μικρή συνεταιριστική επιχείρηση αποκλειστικά από κατοίκους του χωριού που επεξεργάζεται και εμπορεύεται με όλα τα νόμιμα παραστατικά, ντόπια, ποιοτικά προϊόντα. Έχει διοίκηση, έχει διεύθυνση ηλεκτρονική (http://sgyngymnotopos.wordpress.com/) και συμβατική, έχει ενημερωτικό-διαφημιστικό έντυπο κι έχει και κοινωνική αναγνώριση εντός κι εκτός δήμου. Είναι λίγες γυναίκες του χωριού που μπορούν να γίνουν περισσότερες και ν’ ανοίξουν πιο πολύ τα φτερά τους με τη στήριξη και την παρότρυνση χωριανών και μη.

Να μην το βάλουν κάτω!    

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)