Ρεπορτάζ: Ρούλα Χρήστου

 

Να κάνουμε την παραγωγή μας πολιτισμό!- (Συμβουλή Χαραλαμπίδη προς Φιλιππιαδιώτες)

Απαιτείται παραγωγικός συνασπισμός με μοχλό την τοπική εξουσία

Παραγωγοί ζωικών και φυτικών προϊόντων καθώς και επιστήμονες των σχετικών κλάδων μαζί με ευήκοους  άλλους πολίτες και εκπροσώπους τοπικών αρχών συγκεντρώθηκαν τη Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου στο Δημαρχείο Ζηρού για να παρακολουθήσουν μια ομιλία- ύμνο στην «αγροφιλία» και τον «παραγωγικό επανασχεδιασμό» της χώρας από τον ακούραστο κήρυκά τους, τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη.

Η όλη εκδήλωση σχεδόν διήρκησε επί τρίωρο καθότι ο ομιλητής διακρίνεται για τη φιλοσοφική προσέγγιση των ζητημάτων αλλά και τα ερωτήματα του ακροατηρίου ήταν αγωνιώδη έτσι που συνέτειναν στη συνέχιση του διαλόγου. Όλοι είχαν την περιέργεια να ακούσουν εάν και πότε θα βγούμε από την κρίση, μαζί και ο πρωτογενής τομέας, τι δυνατότητες διαβλέπει ένας οραματιστής για την περίπτωση της Φιλιππιάδας, προς τα πού να στραφεί ο παραγωγικός κόσμος και πώς μπορεί να προστατευτεί σε περιβάλλον παγκοσμιοποίησης των αγορών.

Ο Μ. Χαραλαμπίδης, δημοφιλής τελευταία λόγω των προβλέψεών του για τη σημερινή κρίση από εποχής ΠαΣοΚ (1996), δεν έδωσε χρονοδιαγράμματα εξόδου απ’ τη σημερινή κατάντια της χώρας προς απογοήτευση ορισμένων, μα έδειξε το δρόμο της μακροχρόνιας ανάκαμψης μέσα από σκληρή κι επίμονη δουλειά των ίδιων των παραγωγικών φορέων με τη βοήθεια της τοπικής εξουσίας  και όχι της κεντρικής. Σε γενικές γραμμές και προσεγγίζοντας το κρίσιμο ερώτημα από κοινωνιολογικής και ιστορικής πλευράς φάνηκε αισιόδοξος.  Πιάστηκε από επιχειρηματικές προσπάθειες στην περιοχή, π.χ «ΦΑΡΜΑ ΧΗΤΑΣ» για να επισημάνει πως ό,τι έγινε, έγινε με πρωτοβουλία των ίδιων των επιχειρηματιών κι όχι της πολιτείας. «Κανένας υπουργός και κανένα πανεπιστήμιο (γιατί αυτή τη δουλειά έπρεπε να την κάνουν τα πανεπιστήμια επιτόπου) δεν ήρθε εδώ να σας δείξει πώς και τι πρέπει να κάνετε με τα χοιρινά, τα πρόβατα ή τα κοτόπουλα που εκτρέφετε. Αυτές τις μονάδες τις οποίες έχετε σήμερα διάσπαρτες μέσα σ’ ένα υπέροχο φυσικό φόντο, πρέπει να τις φωτογραφίσετε. Να τις έχετε κορνίζα», είπε μεταξύ άλλων ο ομιλητής διαπιστώνοντας πως η επένδυση στον πρωτογενή τομέα απ’ τους κατοίκους της περιοχής έχει καλώς ξεκινήσει όμως οφείλει να εξελιχθεί και να ολοκληρωθεί σωστά.

 

Προτάσεις-ιδέες-μύθοι

Η συμβουλή του μετά από μακρά ανάλυση ήταν πως η εκτροφή χοιρινών, προβάτων, κοτόπουλων κ.λ.π  πρέπει να γίνει «στυλ», να γίνει «ατμόσφαιρα, πολιτισμός» στους κατοίκους της περιοχής για να διαπερνά έτσι αποτελεσματικά και τον επισκέπτη και τον ξένο υποδοχέα του τελικού προϊόντος. «Εσείς σαν να ντρέπεστε που είστε κτηνοτρόφοι, αγρότες. Δεν το ‘χετε τιμή σας και καμάρι σας, δεν το διαλαλείτε», ήταν εν ολίγοις η εντύπωσή του από επισκέψεις σε μονάδες της περιοχής κι από κουβέντες με παραγωγούς. «Κάνετε μια ωραία, μεγάλη έκθεση στο καλύτερο σαλόνι της πόλης σας, στην καλύτερη αίθουσα, στον ομορφότερο φυσικό χώρο με τα προϊόντα που παράγετε; έχετε ένα γλυπτό χοίρου ή πετεινού στην καλύτερη πλατεία;» ρώτησε ρητορικά για να ενισχύσει την αίσθησή του και ταυτόχρονα εξέφρασε την άποψη πως τα δεκάδες κατά τόπους και κατ’ ευφημισμόν  «φεστιβάλ» ντομάτας, πατάτας, προβατίνας, αγελάδας κ.λ.π είναι πολύ πρόχειρες εκδηλώσεις και δεν εννοεί κάτι τέτοιο. Υποστήριξε τη «συνέργεια» των τοπικών επιχειρήσεων από την παραγωγή ως τη διάθεση του τελικού προϊόντος. «Συγκρότηση παραγωγικού συνασπισμού» το ονόμασε. Βάσει μιας τέτοιας καλής οργάνωσης το ντόπιο σουβλάκι επί παραδείγματι  θα μπορούσε να αντιπαρατεθεί  σε κολοσσούς εστίασης όπως τα MC DONALTS. Σε κάθε πόλη κερδίζουν έδαφος νέες διατροφικές συνήθειες βασισμένες στη μεσογειακή δίαιτα με ντόπια προϊόντα.

Για τους ίδιους λόγους οι κτηνοτροφικές μονάδες δεν θα πρέπει να αποτελούν «μοναστήρια» με την έννοια της ξεκομμένης και μοναχικής ύπαρξης. Για να εξελιχθούν πρέπει να περάσουν στην αντίληψη του τοπικού παραγωγικού συστήματος.

Αναφέρθηκε επίσης στους «μύθους» που πουλάνε προϊόντα και πώς μπορούν εύκολα να στηθούν σε μια περιοχή πάμπλουτη σε ιστορικά και μυθικά στοιχεία. Π.χ το μέλι. Άνετα μπορεί να συνδυαστεί με το μύθο του μελιού που έδιναν πριν το πέρασμα στο Νεκρομαντείο. Ή το νερό με την Κλεοπάτρα όπως παρακινημένος ανέφερε ο Δημήτρης Κώνστας από το ακροατήριο.

Μίλησε για τη «γαστρονομική Ιόνια» στα πρότυπα της «γαστρονομικής Εγνατίας» που ήταν μια άλλη πρότασή του και η οποία μπορεί να στηθεί προς αξιοποίηση και συνδυασμό παραγωγικού και τουριστικού κλάδου.

Όλη όμως η παραγωγή, όλες οι επιχειρηματικές προσπάθειες ανθούν και πουλάνε καλύτερα ενταγμένες μέσα σε μια όμορφη πόλη, ήταν απ’ τις βασικές παρατηρήσεις-επισημάνσεις του. Και για τη Φιλιππιάδα διέκρινε πως έχει τα περιθώρια να το πετύχει. «Η Άρτα» δίπλα μας «το ‘χει χάσει το παιχνίδι». «Η Φιλιππιάδα θέλει μια νέα πολιτική χωροταξικής αναθεμελίωσης. Μπορεί να γίνει μια όμορφη πόλη. Μια άσχημη πόλη δεν πουλάει».

«Σας  προτείνω μια άλλη συμμαχία. Όχι όπως παλιά αγρότες-εργάτες-φοιτητές. Σας προτείνω τη συμμαχία αγροτικής παραγωγής-αρχαιοτήτων-φύσης απ’ τα οποία βρίθει η περιοχή. Μην περιμένετε απ’ τα υπουργεία. Οι τοπικοί φορείς πρέπει να αυτενεργήσουν. Τα επιμελητήρια πρέπει να παίξουν ρόλο στον νέο ιστορικό-παραγωγικό κύκλο.» ήταν η καταληκτική παραίνεση του Μιχάλη Χαραλαμπίδη στη Φιλιππιάδα το 2013.

Ήταν μια ομιλία με διαφορετικό απ΄το συνηθισμένο ακροατήριο κι έναν ιδιαίτερο ομιλητή. Οι προσδοκίες πολλές κι οι προβληματισμοί περισσότεροι. Μια συζήτηση ανεξάντλητη που σ’ άλλους άφησε μια επίγευση έντονου ρομαντισμού και σ’ άλλους θαυμασμού και θλίψης μαζί. Θαυμασμού για τις ιδέες του ανδρός και θλίψη που δεν τις έχουν περισσότεροι από μας ώστε να γίνει πράξη το ιδεατό. Αξίζει να σημειωθεί πως μεταξύ του ακροατηρίου υπήρχαν και άτομα από την Άρτα, την Πρέβεζα και τα Γιάννενα. Η πρωτοβουλία ανήκε σε παραγωγικούς φορείς (Σύλλογος χοιροτρόφων, Ένωση νέων αγροτών) και τον πρόλογο έκανε ο Χρ. Αποστόλου, πρώην δημοτικός σύμβουλος και εκπαιδευτικός παρουσιάζοντας τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη ως τον άνθρωπο  «προφητειών» που πηγάζουν απ’ τη βαθιά γνώση του επί των πολιτικών και κοινωνικών δομών της χώρας.

 

ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ

 

Οι επιδοτήσεις τι ήταν;

Πολλά καλά κι ωραία είπε ο Χαραλαμπίδης στη Φιλιππιάδα όμως χωράνε κι αντιρρήσεις σε επιμέρους ζητήματα. Για παράδειγμα θα του αντιτείναμε, αν είχαμε τη δυνατότητα μιας συνέντευξης (δεν δίνει συνεντεύξεις τελευταία για να μην του ζητάνε προφητείες μάλλον) πως δεν έγιναν όσες επιχειρήσεις έγιναν στη Φιλιππιάδα μόνο χάρη στην ιδιωτική πρωτοβουλία χωρίς βοήθεια της πολιτείας. Οι επιδοτήσεις τι ήταν; Δεν ήταν βοήθεια και μάλιστα μέγιστη; Δεν ξέρω καμιά χοιροτροφική μονάδα που  να εκσυγχρονίστηκε τουλάχιστον χωρίς επιδοτήσεις αν όχι να στήθηκε ή να επεκτάθηκε. Από ‘κει και πέρα φυσικά και παίζει ρόλο το ρίσκο που αναλαμβάνει ο κάθε επιχειρηματίας δοκιμάζοντας να προσαρμοστεί με τα δεδομένα της εποχής και να εξελιχθεί.

Βοήθεια επομένως υπήρξε κι από την κεντρική εξουσία και οικονομική και διαχειριστική. Γιατί μη μου πείτε πως δεν είναι στήριξη και η εθελοτυφλία των κρατικών υπηρεσιών μπροστά σε καραμπινάτες περιπτώσεις παραβίασης περιβαλλοντικών όρων. Αλλά είπαμε. Εξαρτάται πως αξιοποιεί ο καθένας την παραμικρή βοήθεια που μπορεί να λάβει. Άλλοι αρκούνται σ’ αυτή και πορεύονται χωρίς υψηλές προσδοκίες και υψηλά ρίσκα κι άλλοι ανοίγονται στο πέλαγος και γίνονται καπεταναίοι ή πνίγονται .

 

Δεν είπε για το Γ.Π.Σ

Χάνονταν συχνά σε γενικεύσεις ο ομιλητής κι ως ένα βαθμό συγχωρείται σε ανθρώπους που προσεγγίζουν τα θέματα με φιλοσοφική ματιά. Δεν είναι εύκολο να τον παρακολουθήσουν όλοι. Ορισμένα ερωτήματα όμως ήταν ιδιαιτέρως σαφή και απαιτούσαν μια εξίσου σαφή απάντηση. Όχι επειδή ο Νίκος Καλατζής είναι υποψήφιος δήμαρχος, το ίδιο θα μπορούσε να ρωτήσει κι ο καθένας, αλλά όταν ζήτησε τη γνώμη του για το εκπονούμενο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο, έλαβε μια γενικόλογη απάντηση που συνοψίζονταν στην άποψη ότι ο καθορισμός χρήσεων γης δεν σημαίνει και πολλά πράγματα για τον παραγωγικό επανασχεδιασμό όπως τον παρουσίασε νωρίτερα. Πολλοί εντός της αίθουσας θα ήθελαν μια τοποθέτηση του Χαραλαμπίδη για το τι πρέπει να προβλέπει το Γ.Π.Σ αναφορικά με τις μονάδες του πρωτογενή τομέα. Έστω σε αδρές γραμμές.  Πόσω μάλλον που στον καθορισμό χρήσεων γης επενδύονται ολόκληρες πολιτικές τοπικών και κλαδικών εξουσιών.

 

«Ναι» στον συνασπισμό του νότου

Πολύ εύστοχο ήταν και το ερώτημα του κ. Ραβανού, προέδρου της ΕΝΑ Πρέβεζας με πιο συγκεκριμένη απάντηση αυτό. Ρώτησε ο κ. Ραβανός αν θα ήταν σκόπιμο να στραφούμε και να προσβλέπουμε προς μια κοινή αγροτική πολιτική των ευρωπαίων του νότου σε αντίθεση με το βορρά γιατί καθημερινά αποδεικνύεται πως εθνική αγροτική πολιτική δεν έχουμε και δεν πρόκειται να ‘χουμε όσο τον αγροτικό κόσμο δεν τον εκπροσωπεί κανένα γνήσιο μέλος του στο Κοινοβούλιο. Ο κ. Χαραλαμπίδης τάχθηκε σαφώς υπέρ του αγροτικού συνασπισμού του νότου αλλά δεν απεμπολεί και την εθνική στρατηγική. «Αργήσαμε πολύ. Απ’ το ΄’77 έλεγα στο Πασοκ για πρόγραμμα εθνικής διατροφής. Αν τότε είχαμε αγρότες σαν εσάς…»

 

Κατέρχεται στις ευρωεκλογές

Μπορεί συνέντευξη να μην πήραμε απ’ τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη σεβόμενοι την απόφασή του να μην συνεντευξιάζεται αυτό το διάστημα, όμως την είδηση την αλιεύσαμε ως επιδόρπιο ενός αντιπροσωπευτικού δείπνου. Αντιπροσωπευτικού και ως προς τα εδέσματα και ως προς την εκπροσώπηση.

Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης λοιπόν θα κατέλθει στις ευρωεκλογές και πέτυχε την στήριξη κι αυτού ακόμα του Δημάρχου μας κι ας διαφώνησε νωρίτερα μαζί του, προσβεβλημένος από την διαπίστωση του ομιλητή περί καταστροφής της πόλης. 

Τότε θα μετρήσουμε και καλύτερα την απήχηση που είχε η ομιλία του στη Φιλιππιάδα. Στο μεταξύ, ενδέχεται και να ξανάρθει. Ως ομιλητής για το ποντικό αυτή τη φορά καθώς ο πρόεδρος των ποντίων της Νέας Κερασούντας τον προσέγγισε και έλαβε ασμένως θετική απάντηση.

 

Αρχαιολογικός θησαυρός γύρω μας

Δεν εντυπωσιάστηκε μόνο απ’ την πρότυπη χοιροτροφική μονάδα του Β. Χήτα ο Μ. Χαραλαμπίδης κατά την επίσκεψή του στην περιοχή αλλά κι απ’ το αρχαίο Όρραον. Το βρήκε «συγκλονιστικό» ως μνημείο γιατί συνδυάζει την σπουδαία αρχαιολογική του αξία με τη γεωφυσική θέση του. Αμβρακία, Δωδώνη, Νικόπολη, Όρραον θα μπορούσαν να αποτελέσουν για μια εμπνευσμένη τοπική εξουσία τη διεκδίκηση ενός archaeology valley κατά το silicon valley.

Πολύ ωραίο έως άφταστο για τα δικά μας δεδομένα.

 

Ο συμβολισμός των δώρων

«Αν το ‘χατε κάνει στυλ σας και πολιτισμό, θα μου προσφέρατε εδώ σήμερα ένα σοκολατένιο γουρουνάκι» είπε ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης στην προσπάθειά του να αναλύσει ότι δεν βιώνουμε σωστά κι αποτελεσματικά την παραγωγική μας ενασχόληση με την εκτροφή χοιρινών ή κοτόπουλων κ.λ.π. Άδικο έχει; Πόσοι απ’ τους κτηνοτρόφους μας λένε όταν τους ρωτάνε ότι είναι κτηνοτρόφοι κι όχι επιχειρηματίες που έχει άλλη αίγλη;

Όσο για τα δικά μας αναμνηστικά προς εκλεκτούς επισκέπτες, είναι πάντα φωτογραφικά λευκώματα. Θα μπορούσε όπως πολύ εύστοχα έδωσε την ιδέα ο Χαραλαμπίδης να είναι ασημένιες μινιατούρες γουρουνόπουλων, άντε κι πελαργών. 

 

Και προεκλογικές εμφανίσεις

Η εκδήλωση για τον παραγωγικό κόσμο ήταν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για προεκλογικές εμφανίσεις. Ήταν λοιπόν εκεί ο Νίκος Καλατζής κάνοντας αισθητή την παρουσία του με συμμετοχή στο διάλογο, ήταν εκεί κι η Γεωργία Ξώνα που επέλεξε απλά την πρώτη σειρά των καθισμάτων. Οι νυν του Δ.Σ (Ζυγούρης και Βογιατζής) είχαν θεσμικό ρόλο. Άλλα πολιτικά πρόσωπα ήταν ο πρώην νομάρχης Βασίλης Ιωάννου, ο περιφερειακός σύμβουλος Παύλος Μίχας απ’ την Άρτα, πρώην δήμαρχοι της περιοχής και δημοτικοί σύμβουλοι. Ξεχώριζε όμως το κοινό για την πολυάριθμη συμμετοχή των ίδιων των αγροτών,  κτηνοτρόφων και επιχειρηματιών του κλάδου.

 

Σύγχρονα ασκληπιεία

Θερμό χειροκρότημα απέσπασε η παρέμβαση νεαρού φοιτητή ιατρικής όταν μίλησε για την εξαγωγή ιατρικού δυναμικού από τη χώρα μας σήμερα, τη στιγμή που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί η πολιτιστική παρακαταθήκη των ασκληπιείων και η δυναμική των βοτάνων και αρωματικών στη φαρμακευτική. Τύπου Κορρέ ένα πράγμα. Να αναπτυχθεί με βάση τα ασκληπιεία ένας ιατρικός τουρισμός. Φέρελπις ο μελλοντικός γιατρός.. 

 

Θίχτηκε ο Δήμαρχος

Αντέδρασε ο δήμαρχος Ζηρού Δημήτρης Γιολδάσης όταν ειπώθηκε για καταστροφή της πόλης. Υπεραμύνθηκε των δυνατοτήτων της και των παραγόμενων ποσοτήτων τροφίμων για να υποστηρίξει πως δεν είμαστε στην ίδια μοίρα με άλλες περιοχές. Ωστόσο για τις ίδιες δυνατότητες είχε μιλήσει κι ο προσκεκλημένος, προχωρώντας ακόμα παραπέρα στη μετεξέλιξή τους. Το θέμα δεν είναι τι δυνατότητες έχουμε αλλά αν τις αξιοποιούμε στο έπακρο.

 

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)