Γράφει ο Κώστας Τραχανάς

Η ζωή του Χριστού γραμμένη σήμερα, παράλληλα με άλλες ζωές, όμοιες με τις δικές μας, που βρίσκονται σε διάλογο με τον Λόγο Του. Κι αυτός ο λόγος είναι άλλοτε τραχύς, άλλοτε ερωτικός και άλλοτε εναγώνιος, αλλά πάντα ειλικρινής και γι΄ αυτό αναγκαίος.

«…Κι η γη αυτή ήταν μέρος δύσκολο, ίσως το δυσκολότερο μέσα στο σύμπαν. Γιατί εκεί όταν υπάρχουν δύο άνθρωποι, σκοτώνει ο ένας τον άλλο. Κι όπου υπάρχει ένας δίκαιος, τον σκοτώνουν από κοινού».

«…Να μην είμαστε μόνοι. Να μην έχουμε το ασήκωτο βάρος αυτής της πέτρας που είναι ο εαυτός μας. Αυτήν την αγωνία που είναι ο εαυτός μας, το τίποτα που είναι ο εαυτός μας, μόνος του».

«Η ιστορία του κόσμου είναι ένα λουτρό αίματος».

«….Μου αρέσει να καίω τις σκέψεις μου, όπως επίσης μου αρέσει να παγώνω τα αισθήματά μου. Ο άνθρωπος που το καταφέρνει αυτό γίνεται οξιά στην πεδιάδα».

«Αν στον πρώτο παράδεισο βρεθήκανε χάρης την άγνοια, στον καινούριο θα βρεθούμε χάρη στην αγάπη».

«Τα ζώα και τα μωρά είναι βέβαιο πως νιώθουν πληρότητα. Πώς θα μπορέσουμε πάλι να νιώσουμε την πληρότητα που είχαμε μωρά;».

«…Πώς απαντάει κανείς σ΄έναν τύραννο; Με επανάσταση ή με υποταγή; Μετά από πολύ κόπο διάλεξα την ελευθερία την κραταιή, ανεπηρέαστη ελευθερία που λέει:

-Είμαι στο έλεός σου, αλλά δεν θα γίνω δικός σου ποτέ».

«Μην αντιστέκεστε στο κακό, γιατί το κακό έχει τη δύναμη να γκρεμίσει όλες τις αντιστάσεις Προσηλωθείτε στο καλό κι αυτό θα σας βοηθήσει να το ξεχάσετε».

«Πες του πως υπάρχουν και μερικοί ευτυχισμένοι άνθρωποι. Αυτοί που πίστεψαν χωρίς ποτέ να δουν του Θεού το πρόσωπο».

«Οι θρησκείες είναι τα παραμύθια των μεγάλων που ζητάν ένα κόκαλο ελπίδας για να αντιμετωπίσουν το θάνατο».

«Ο καθένας μας, όσο ζει, θα κλέβει την αναπνοή των άλλων».

«Το πρώτο πράγμα που ευλόγησε στη ζωή Του Εκείνος ήταν το θαύμα της χαράς που επιμένει».

«Για να με γνωρίσεις όμως πρέπει να απογοητευτείς εννέα φορές. Αν τα καταφέρεις θα σώσεις δύο ζωές: τη δική σου και τη δική μου».

«Τόσο δύσκολο είναι να συνεννοηθούν οι άνθρωποι μεταξύ τους;».

«…Όμως το θέμα για Εκείνον δεν είναι να σκοτώνουμε τους κακούς, αλλά να μην γίνουμε ίδιοι….».

 

Η Ελεωνόρα Σταθοπούλου γεννήθηκε το 1955 στην Αθήνα. Σπούδασε θέατρο στη σχολή του Καρόλου Κουν και στο Εθνικό. Έπαιξε στο θέατρο, στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο.

Άλλα έργα της είναι: «Εκείνος», «Καλό αίμα κακό αίμα» και το «Barbara,διάλογος με μια περσόνα».

 

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)