Ρεπορτάζ: Ντόρα Βλάρα

Τον Δεκέμβριο του 2010, η πόλη της Άρτας απέκτησε άλλο ένα πολιτισμικό «διαμάντι», την Δημοτική Πινακοθήκη.

Τη θέση της παλιάς Πυροσβεστικής στην οδό Νικολάου Πλαστήρα και Τσακάλωφ, έχει πάρει ένα σύγχρονο μοντέρνο κτίριο στο οποίο πια φιλοξενούνται έργα τέχνης διάφορων καλλιτεχνών.

Ένας χώρος πραγματικά φιλόξενος και ζεστός παρά τη μίνιμαλ ή αλλιώς απλή και απέριττη διακόσμηση, με τους πίνακες να έχουν τον πρώτο ρόλο στην αίθουσα.

Εκπέμπει «ζεστασιά» που τη δημιουργούν οι υπεύθυνοι, οι οποίοι υποδέχονται τους επισκέπτες με ένα αληθινό χαμόγελο ζωγραφισμένο στα χείλη και πρόθυμοι να τους περιηγήσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Παρά την πολύ καλή δουλειά που έχει γίνει σε αυτή τη γωνιά της πόλης, πολλοί είναι αυτοί που δεν γνωρίζουν λεπτομέρειες για την Πινακοθήκη και αρκετοί όσοι αγνοούν την ύπαρξή της.

Εμείς επισκεφθήκαμε την Δημοτική Πινακοθήκη, για να μάθουμε περισσότερα για τη λειτουργία της, μιλώντας με την δημοτική σύμβουλο και υπεύθυνη της Πινακοθήκης κ. Μάρω Νάκα. Ακόμη παρατηρήσαμε  ιδίοις όμμασι την εκπληκτική δουλειά που έχει γίνει.

ΕΡ: Πως προέκυψε η ενασχόλησή σας με την Δημοτική Πινακοθήκη;

ΑΠ: Είμαι εκλεγμένη δημοτική σύμβουλος, ως δημοτική σύμβουλος, όπως όλοι, εφόσον επιθυμούν και μπορούν μπαίνουν υπεύθυνοι σε κάποιες θέσεις. Όταν εκλέχθηκε η καινούργια δημοτική αρχή, με δήμαρχο το Γιάννη Παπαλέξη, τέθηκε το ερώτημα που θέλει ο καθένας να ασχοληθεί, σε πιο κομμάτι. Εγώ προσφέρθηκα στο κομμάτι του πολιτισμού και συγκεκριμένα στην πινακοθήκη. Ήταν ένα τελείως καινούργιο πράγμα, αφού μόλις το Δεκέμβριο του 2010 εγκαινιάστηκε. Εμείς μπήκαμε τον Ιανουάριο του 2011. Τα εγκαίνια έγιναν με την προηγούμενη δημοτική αρχή, με μία έκθεση του Αποστόλη Τσιρογιάννη, αρτινής καταγωγής, και από εκεί και πέρα μέσα σε δύο εβδομάδες αναλάβαμε.

ΕΡ: «Γιάννης Μόραλης» γιατί αυτή η ονομασία;

ΑΠ: Ο Γιάννης Μόραλης, το όνομα του οποίου πήρε η Δημοτική Πινακοθήκη, γεννήθηκε στην Άρτα, έζησε κάποια χρόνια εδώ, στη συνέχεια πήγε στην Πρέβεζα και αργότερα έφυγε στην Αθήνα. Ως πόλη δεν θα μπορούσε παρά να τιμήσει ένα τόσο σπουδαίο καλλιτέχνη.

Καλό είναι ως πολίτες και ως πόλη να τιμούμε όσους κατάγονται από τον τόπο μας και με τον τρόπο τους τον έχουν αναδείξει. Η ονομασία δόθηκε από την προηγούμενη δημοτική αρχή, δεν γνωρίζω πολλές λεπτομέρειες, αλλά πιστεύω ότι αυτή ήταν η γενική σκέψη.

 

ΕΡ: Πείτε μας για την αρχή της λειτουργίας της. Υπήρχε κάτι παρόμοιο πριν;

ΑΠ: Πριν τα εγκαίνια της Δημοτικής Πινακοθήκης δεν υπήρχε κάτι παρόμοιο στην Άρτα. Βέβαια, υπήρχαν κάποιες «πνευματικές στέγες», όπως του Συλλόγου Σκουφά ή του Συλλόγου Μακρυγιάννη, όπου εκτίθονταν κάποια έργα, όμως δεν υπήρχε ένας χώρος κατ’ εξοχήν για καλλιτέχνες.

Όταν ξεκίνησα την ενασχόλησή μου με την Πινακοθήκη πήρα «γραμμή» από άλλες Πινακοθήκες, γιατί εκ των πραγμάτων δεν θα μπορούσα να γνωρίζω και έπρεπε να αποκτήσουμε και μία συνεργασία. Συμβουλευτήκαμε την Πινακοθήκη τον Ιωαννίνων, με την οποία και έχουμε συνεργαστεί, όπως και την Ιδιωτική Πινακοθήκη της Πρέβεζας. Επίσης, με τη Πινακοθήκη των Πατρών και τον υπεύθυνο κ. Παπανικολάου, αρτινής καταγωγής, ο οποίος μας βοήθησε αρκετά στο να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα και στο πως θα τη λειτουργήσουμε και βέβαια και με το μουσείο Μπενάκη στην Αθήνα.

ΕΡ: Πόσοι εργαζόμενοι υπάρχουν;

ΑΠ: Δυστυχώς, από την προηγούμενη δημοτική αρχή δεν είχε στελεχωθεί η πινακοθήκη. Ναι μεν είχε εγκαινιαστεί το κτίριο, είχε ανοίξει τις πόρτες του αλλά δεν είχε υπαλληλικό προσωπικό. Έτσι το πρώτο διάστημα το λειτουργήσαμε με μία εθελόντρια, εγώ επικουρικά και ανοίξαμε την πινακοθήκη. Φυσικά δεν έχω οικονομικές αποδοχές.

Όμως, επειδή η δυνατότητα για προσλήψεις δεν υπήρχε, καθώς τα πράγματα ολοένα και δυσκόλευαν, φέραμε υπαλληλικό προσωπικό μέσω του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου. Η Πινακοθήκη ανήκει στο συγκεκριμένο οργανισμό (ΝΠΔΔ), που διαθέτει ο δήμος Αρταίων και υπάγονται σε αυτόν πάρα πολλά «κομμάτια», όπως η Πινακοθήκη, το Δημοτικό Ωδείο, οι Παιδικοί Σταθμοί και άλλα…. Στην αρχή φέραμε έναν υπάλληλο, τον πρώτο ενάμιση χρόνο, από το Αθλητικό Κέντρο και ακολούθως φέραμε και δεύτερη υπάλληλο για να εκτελεί τα χρέη καθαριότητας, αφού δεν είχε προβλεφθεί ξεχωριστή θέση. Επίσης δεν υπάρχει επιστημονικό προσωπικό, οπότε αυτό το «βάρος» έχει πέσει σε μένα. Θα μπορούσαν βέβαια να φέρουν ιστορικούς τέχνης, κριτικούς, εικαστικούς για να αναλαμβάνουν κάποιες πρωτοβουλίες σχετικά με την τέχνη, αλλά και πάλι δεν υπήρχε η δυνατότητα. Βέβαια, τελικά δεν είναι και τόσο «βαρύ» το φορτίο.

Σίγουρα το μειονέκτημα είναι ότι δεν έχω τη δυνατότητα να αξιολογώ τα έργα, δεν έχω καμία τέτοια ικανότητα ή αρμοδιότητα. Έχω σπουδάσει στο Ιστορικό- Αρχαιολογικό στη Φιλοσοφική Ιωαννίνων και ακολούθησα το κομμάτι της αρχαιολογίας. Εκεί διδαχτήκαμε κάποια μαθήματα Ιστορίας της Τέχνης αλλά επ’ ουδενί δεν θα μπορούσαν να με καταστήσουν ικανή στο να κρίνω και να αναλάβω μία τέτοια ευθύνη.

 

ΕΡ: Πως απέκτησε τα έργα που έχει στην κατοχή της και αποτελούν τη μόνιμη έκθεση;

ΑΠ: Με το που άνοιξε η Πινακοθήκη υπήρξαν κάποιοι άνθρωποι, φίλοι της τέχνης και της Πινακοθήκης, που έκαναν δωρεές, ούτως ώστε να αποκτήσει τα πρώτα έργα της μόνιμης συλλογής της. Από την Πινακοθήκη ή το δήμο Αρταίων δεν αγοράστηκε ποτέ κανένα έργο και αυτό συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Επίσης, έγιναν κάποιοι χρησιδανεισμοί. Τρία έργα συνολικά χρησιδανείστηκαν από το Νοσοκομείο της Άρτας. Τι σημαίνει αυτό. Παραχωρήθηκαν για να εκτίθενται στην Πινακοθήκη για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα που ορίζει το Νοσοκομείο ή ο κάθε «δανειστής». Υπάρχουν σαφώς κάποιες προϋποθέσεις. Όπως για παράδειγμα εμείς από την πλευρά μας να φροντίζουμε για την ασφάλειά τους.

Όλα τα έργα, λοιπόν, στη μόνιμη συλλογή της Πινακοθήκης είναι από δωρεές και χρησιδανεισμούς. Στην αρχή δεν ήταν πολλά, με τον καιρό όμως και τη βοήθεια Συλλόγων, (Εικαστική Πρωτοβουλία- Φίλοι της Πινακοθήκης) η έκθεση εμπλουτίστηκε με κάποια έργα που εξασφάλισαν. Συγκέντρωσαν ένα σεβαστότατο ποσό με το οποίο αγοράστηκαν επτά πίνακες, οι πίνακες αυτοί χρησιδανήστηκαν με την προϋπόθεση ότι θα δωριστούν τελικώς στην Πινακοθήκη και είναι αυτοί που εκτίθενται στην κεντρική έκθεση.

Τα μόνιμα έργα της έκθεσης είναι του Μπότσογλου, Ψυχοπαίδη, Πατρασκίδη, Μυταρά, Μήλιου, Μαλάμου, Λατινοπούλου, Μιχαηλίδου, Γιαννίκου, Σταύρου, Τσιρογιάννη Δ., Αναστασιάδη, Boeckel. Έργα αναγνωρισμένων καλλιτεχνών με ιδιαίτερο κύρος.

 

ΕΡ: Με ποιους άλλους τρόπους συνεχίζεται ο εμπλουτισμός της Έκθεσης;

ΑΠ: Μόνιμα εκθέματα δωρίζονται και από καλλιτέχνες που κατά καιρούς φιλοξενούμε τα έργα τους στο χώρο της Πινακοθήκης. Δεν επιλέγεται πάντα κάποιο έργο από την έκθεση αλλά και έργα τα οποία έχουν στην κατοχή τους και θεωρούν/ εκτιμούν πως θα μπορούσαν να σταθούν στην Πινακοθήκη με την επωνυμία «Γιάννης Μόραλης». Μην ξεχνάμε πως αυτό το όνομα φέρει μία ιδιαίτερη βαρύτητα. Και καλλιτέχνες όμως που δεν έχουμε συνεργαστεί αλλά ενδιαφέρονται να συμβάλλουν στο έργο μας κάνουν δωρεές στην Πινακοθήκη.

 

ΕΡ: Με τι κριτήριο επιλέγουν οι καλλιτέχνες την Πινακοθήκη που θα εκθέσουν τα έργα τους; Η Πινακοθήκη της Άρτας πληροί αυτά τα κριτήρια;

ΑΠ: Καθένας καλλιτέχνης το πρώτο που κοιτάζει είναι το βιογραφικό της Πινακοθήκης και παρόλο που ο χρόνος λειτουργίας της είναι πολύ σύντομος έχει ένα πολύ καλό βιογραφικό. Αυτό συμβαίνει με την επιλογή σημαντικών εκθέσεων και μάλιστα εκθέσεων που δεν είναι μόνο ζωγραφικής.

 

ΕΡ: Ποιος ο σκοπός της ποικιλίας στα εκθέματα και ποιες άλλες τέχνες έχει παρουσιάσει;

ΑΠ: Σκοπός μας είναι να αναδείξουμε και να γνωστοποιήσουμε στο ευρύτερο φιλότεχνο κοινό της Άρτας διάφορες εικαστικές μορφές, όπως τη γλυπτική, τη χαρακτική, τις εγκαταστάσεις, δηλαδή διάφορα έργα μεγάλων διαστάσεων, τη φωτογραφία.

Θέλαμε αρχικά να υπάρξει μία ποικιλία, έτσι ώστε να διαμορφώσουμε κι εμείς άποψη για τα διάφορα ήδη της Τέχνης, γιατί κακά τα ψέματα δεν μπορούμε να τα γνωρίζουμε όλα. Μπορεί να τα έχουμε ακουστά αλλά δεν μπορούμε να τα δούμε δια ζώσης.

Για παράδειγμα, η χαρακτική ήταν ένα σπουδαίο μάθημα για τους φίλους της πινακοθήκης και βάζω κι εμένα μέσα γιατί μπορεί να είχα δει ένα-δύο έργα αλλά υπάρχουν διάφορες τεχνικές χαρακτικής. Με αυτό τον τρόπο μπαίνεις στη διαδικασία να μάθεις λίγο την τεχνική και να έχεις μία ιδέα πάνω στο θέμα.

 

ΕΡ: Εσείς με τι κριτήρια επιλέγετε τους καλλιτέχνες που φιλοξενείτε και ποια η διαδικασία για να «κλείσει» το χώρο;

ΑΠ: Έχουμε έναν «όρο», ο κάθε ένας που ενδιαφέρεται να εκθέσει τα έργα του θα πρέπει να είναι απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών. Εγώ δεν θα μπορούσα να αναλάβω τέτοια ευθύνη. Αυτό γιατί υπάρχουν πάρα πολλοί ερασιτέχνες που έχουν φοβερό χέρι, πολλές ικανότητες, καταπληκτικό ταλέντο, εγώ όμως από την πλευρά μου δεν θα μπορούσα να κρίνω και να αξιολογήσω το έργο τους και στη συνέχεια να το βάλω στην Πινακοθήκη. Θα μπορούσε στη συνέχεια κάποιος άλλος ερασιτέχνης να πει “Μα κι εγώ είμαι πάρα πολύ καλός καλλιτέχνης».

Γι’ αυτό, λοιπόν, υπάρχει αυτός ο όρος να είναι απόφοιτος ή αν όχι τουλάχιστον να είναι φοιτητής της Σχολής Καλών Τεχνών, αφού και οι φοιτητές έχουν τη δυνατότητα να εκθέσουν τα έργα τους ως «απόδειξη» των σπουδών τους.

Επομένως η διαδικασία για να «κλείσει» ο καλλιτέχνης το χώρο είναι να έρθει σε επαφή με την πινακοθήκη και με εμένα που θα χειριστώ το θέμα.

 

ΕΡ: Οι εκθέσεις είναι ατομικές ή ομαδικές;

ΑΠ: Μέχρι στιγμής, πέραν μίας έκθεσης, όλες οι εκθέσεις που έχουμε κάνει είναι ομαδικές. Ο λόγος είναι ότι, όπως σας είπα από την αρχή και θέλω να το τονίσω, τα οικονομικά είναι πάρα πολύ δύσκολα και οφείλουμε να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί για να μη βρεθούμε εκτεθειμένοι.

Έπειτα οι ομαδικές εκθέσεις δίνουν τη δυνατότητα στους επισκέπτες να δουν μία ποικιλία καλλιτεχνικών εκφράσεων.

Ατομική έκθεση έχουμε κάνει με τον γλύπτη Θεόδωρο Παπαγιάννη. Ο κ. Παπαγιάννης είναι ένας καλλιτέχνης πολύ γνωστός τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό, επομένως το ταλέντο του και η καλλιτεχνική του δραστηριότητα δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Από εκεί και πέρα δεν σημαίνει ότι όταν κάποιος είναι αναγνωρίσιμος και έχει κάνει ένα όνομα αυτός και μόνο μπορεί να κάνει ατομική έκθεση, ούτε και το αντίθετο.

 

ΕΡ: Είναι μεγάλο το κόστος για τη διεξαγωγή μιας έκθεσης;

ΑΠ: Γιατί να στηθεί μία έκθεση οι δαπάνες είναι αρκετές. Η μεταφορά των έργων, η συσκευασία αυτών από ειδική εταιρεία, γιατί φυσικό είναι οι καλλιτέχνες να θέλουν να διασφαλίσουν τα έργα τους, η ασφάλεια αυτών κατά τη διάρκεια της έκθεσης αλλά και της μεταφοράς τους, η τύπωση διαφημιστικών φυλλαδίων, προσκλήσεων, μπάνερ κλπ (εξαιρούμε τη διαφήμιση σε τοπικά μέσα αφού συμβάλουν πάντα από την πλευρά τους μειώνοντας το έξοδα της έκθεσης).

Ένα ακόμη έξοδο είναι το κόστος διαμονής- φιλοξενίας που προσφέρουμε σε ανθρώπους που έρχονται από μακριά για να εκθέσουν τα έργα τους. Οφείλουμε να τους τιμήσουμε τουλάχιστον με μία διανυκτέρευση για να μπορέσουν να ξεκουραστούν και εκτός αυτού είναι καλό να βρίσκονται εδώ την ημέρα των εγκαινίων, ώστε να μπορούν να συνομιλούν με το κοινό. Προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μία άμεση επαφή του καλλιτέχνη με τον επισκέπτη και να μπουν σε μία διαδικασία διαλόγου και συζήτησης.

 

ΕΡ: Από που αντλεί οικονομικούς πόρους για να καλύπτει τις δαπάνες;

ΑΠ: Στο τέλος κάθε χρόνου βγαίνει ένας προϋπολογισμός και δίνονται κάποια χρήματα στο Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου από το δήμο Αρταίων. Εκείνο καλύπτει τις ανάγκες που προκύπτουν σε κάθε οργανισμό που έχει υπό την εποπτεία του. Οπότε τα χρήματα που επιδοτούνται δεν αφορούν μόνο την Πινακοθήκη. Όσο περνάνε οι καιροί περισσεύουν όλο και λιγότερα χρήματα για την τέχνη. Δεν θα μπορούμε να ζητάμε περισσότερα, ενδεχομένως θα έπρεπε, όμως εκτιμώντας ότι οι εποχές είναι δύσκολες οφείλουμε να είμαστε εγκρατείς και λογικοί. Το παν είναι να λειτουργεί όσο το δυνατόν καλύτερα το Νομικό Πρόσωπο και κατ’ επέκταση και οι υπόλοιπο οργανισμοί.

 

ΕΡ: Υπάρχει ενδιαφέρον από τον κόσμο; Επισκέπτεται την Πινακοθήκη;

ΑΠ: Θα είμαι απόλυτα ειλικρινής χωρίς να θέλω να ακουστώ υπερβολική. Η επισκεψιμότητα ολοένα και αυξάνεται, αυτό σε μία μικρή πόλη χρειάζεται μία διαδικασία. Ίσως κι εμείς ως άνθρωποι να είμαστε λίγο δύσπιστοι και απομακρυσμένοι από την τέχνη, οπότε σε μία μικρή κοινωνία, όπως αυτή της Άρτας, λειτουργεί αυτό που λέμε «στόμα με στόμα».

Ο καλύτερος διαφημιστής για μία Πινακοθήκη ή γενικά για οτιδήποτε καλό γίνεται σε μία πόλη, είτε αυτό είναι στην Πινακοθήκη, είτε στο Αρχαιολογικό Μουσείο ή ακόμα και μία παράσταση, είναι οι μαθητές. Δεχόμαστε επισκέψεις τις καθημερινές από σχολεία κάνοντας προγραμματισμένες ξεναγήσεις στις εκθέσεις που φιλοξενούμε ή στη μόνιμη έκθεση

Οι μαθητές έχουν τη μαγική ικανότητα να μεταφέρουν το τι καλό ή και το τι κακό είδαν στο χώρο της Πινακοθήκης και πολύ συχνά έχει τύχει να έρχονται το πρωί μαθητές και το απόγευμα να έρχονται οι ίδιοι με τους γονείς τους, τους παππούδες ή άλλους συγγενείς και να μας λένε οι ότι ξετρελάθηκαν και ότι έπρεπε οπωσδήποτε να έρθουν να το δούνε κι εκείνοι. Γι’ αυτό κι εμείς βασιζόμαστε πάρα πολύ στα σχολεία και στους μαθητές.

Επίσης διαμορφώνουν ευκολότερα εικαστική άποψη πράγμα που για τους μεγαλύτερους έχει μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας καθώς έχει διαμορφωθεί ήδη στο πέρασμα των χρόνων.

 

ΕΡ: Σας επισκέπτονται σχολεία της περιοχής ή και από πιο μακρινές περιοχές;

ΑΠ: Μας επισκέπτονται κυρίως σχολεία της περιοχής και όχι από πολύ μακρινές περιοχές. Έχουν έρθει σχολεία της Περιφερειακής Ενότητας της Άρτας, από τα ορεινά χωριά, από την Πρέβεζα, τα Γιάννενα. Το ότι δεν μας έχουν επισκεφθεί από πιο μακρινές περιοχές δεν θεωρώ ότι έχει να κάνει με την Πινακοθήκη αλλά με το γεγονός ότι γενικότερα σχολεία άλλων πόλεων δεν επιλέγουν την Άρτα ως εκδρομικό προορισμό.

Εμάς σαφώς μας ενδιαφέρει και είναι καλό για την πόλη και για την Πινακοθήκη γιατί θα γίνει πιο γνωστό το έργο μας και λίγο παραπέρα, αλλά μας ενδιαφέρει εξίσου να κερδίσουμε την προσοχή του κοινού της Άρτας και των γύρω περιοχών.

 

ΕΡ: Αρκετοί είναι αυτοί που δεν γνωρίζουν την ύπαρξη της Δημοτικής Πινακοθήκης. Για πιο λόγο κατά τη γνώμη σας. Φταίει ίσως η διαφήμιση;

ΑΠ: Δεν νομίζω ότι είναι λόγω διαφήμισης ίσως κι εμείς σαν άνθρωποι είμαστε αδιάφοροι προς την τέχνη. Σίγουρα θα μπορούσαμε να έχουμε καθημερινά στις εφημερίδες ή στην τηλεόραση κάποιο διαφημιστικό αλλά και παλαιότερα που το είχαμε κάνει δεν νομίζω ότι απέδωσε τόσο. Αν κάποιος ενδιαφέρεται για την τέχνη θα ψάξει και θα ανακαλύψει την Πινακοθήκη αν κάποιος όχι δεν θα τον παρακινήσει η διαφήμιση.

 

ΕΡ: Το κτίριο είναι κατάλληλα διαμορφωμένο για τις ανάγκες της Πινακοθήκης;

ΑΠ: Αν θέλετε την προσωπική μου άποψη παρότι δεν έχω μεγάλη γνώση από το πως είναι οι άλλες Πινακοθήκες, πέρα των Ιωαννίνων και της Πρέβεζας, θα μου επιτρέψετε να πω πως η Πινακοθήκη δεν έχει διαμορφωθεί κατάλληλα.

Δεν παύει βέβαια να είναι ένα σύγχρονο μοντέρνο κτίριο που όμως θα μπορούσαν να γίνουν κάποιες λειτουργικές αλλαγές. Αυτά είναι βέβαια και λόγια καλλιτεχνών που έχουμε φιλοξενήσει και που σίγουρα έχουν πολύ μεγαλύτερη εμπειρία από Πινακοθήκες- Γκαλερί από ότι εμείς. Για παράδειγμα μία «παρατήρηση» που έχει γίνει είναι πως σε μία πινακοθήκη τι να τα κάνεις τα παράθυρα και τις μπαλκονόπορτες και έχουν απόλυτο δίκιο γιατί σε μία Πινακοθήκη βάζουμε πίνακες, έργα στους τοίχους δεν μπορεί στη θέση τους να βρίσκονται παράθυρα. Γι’ αυτό λοιπόν αυτό το κενό το καλύπτουμε με πάνελ, ξύλινες επιφάνειες με τις οποίες μπορούμε να διαμορφώσουμε ένα είδος διαδρομής μέσα στην αίθουσα, να χωρίσουμε έναν ενιαίο χώρο ή να φτιάξουμε διαδρόμους δίνοντας μία άλλη αίσθηση στην αίθουσα.

 

ΕΡ: Πόσες αίθουσες διαθέτει και ποια η χρησιμότητα της κάθε μιας;

ΑΠ: Οι αίθουσες της Πινακοθήκης είναι δύο. Η μία βρίσκεται στο ισόγειο και η άλλη στον πρώτο όροφο του κτιρίου. Στην μία αίθουσα τοποθετούνται τα έργα της μόνιμης συλλογής και στην άλλη τα έργα των εκθέσεων που κατά καιρούς φιλοξενούμε.

Τα έργα τοποθετούνται και μετακινούνται στις αίθουσες ανάλογα με τις ανάγκες που έχει η κάθε μία από αυτές.

 

ΕΡ: Πόσες εκθέσεις γίνονται το χρόνο;

ΑΠ: Γίνονται δύο βασικές εκθέσεις το χρόνο. Δύο μεγάλες οι οποίες φροντίζουμε να διαρκούν τουλάχιστον δύο μήνες για να υπάρχει το χρονικό περιθώριο να μαθευτεί και να έρθει όσο το δυνατόν περισσότερος κόσμος.

Επιπλέον έχουμε την έκθεση παιδικής ζωγραφικής. Εδώ και τρία χρόνια έχουμε θεσπίσει ένα διαγωνισμό παιδικής ζωγραφικής για τους μαθητές της πέμπτης και της έκτης δημοτικού για τα σχολεία όλου του δήμου Αρταίων. Ο διαγωνισμός γίνεται τέλος Μαΐου και η έκθεση με τους νικητές γίνεται το Σεπτέμβριο.

Μία δεύτερη έκθεση που θα θέλαμε να την κάνουμε θεσμό είναι η έκθεση των μαθητών της πινακοθήκης.

 

ΕΡ: Μαθητές από τα προγράμματα ζωγραφικής της Πινακοθήκης. Πείτε μας σχετικά με αυτά τα μαθήματα.

ΑΠ: Έχουμε κάποια προγράμματα ζωγραφικής. Την πρώτη χρονιά είχαμε μόνο μαθήματα ζωγραφικής. Τη δεύτερη είχαμε ξεκινήσει μαθήματα κόμικς και υπήρχε η δυνατότητα για εργαστήρια δημιουργίας χειροτεχνίας με πλαστελίνες. δεν είχαμε όμως ιδιαίτερη προσέλευση οπότε δεν συνεχίστηκε το πρόγραμμα.

Υπάρχουν προγράμματα ζωγραφικής για ενήλικες και για παιδιά. Τα τμήματα των ενηλίκων έχουν ξεκινήσει από πέρυσι.

Οι μαθητές ξεκινάνε από 15-20 άτομα στο κάθε τμήμα στα παιδικά όμως τμήματα συνήθως μειώνονται μέχρι το τέλος των μαθημάτων. Οι ενήλικες είναι σαφώς πιο συνειδητοποιημένοι.

Το κόστος για τους ενήλικες είναι 20 ευρώ το μήνα ενώ για τους μικρούς 25 με τη διαφορά ότι στα παιδικά τμήματα η πινακοθήκη τους παρέχει τα υλικά που χρησιμοποιούν για τη ζωγραφική τους.

Ο κύκλος μαθημάτων ξεκινάει τον Οκτώβριο και τελειώνει τέλος Μαΐου. Τα μαθήματα διαρκούν δύο έως δυόμιση ώρες την εβδομάδα.

 

ΕΡ: Ποιος διδάσκει τα συγκεκριμένα μαθήματα;

ΑΠ: Διδάσκουν καθηγητές της Σχολής Καλών Τεχνών. Δεν είναι συγκεκριμένος καθηγητής κάθε χρόνο. Δεν είναι μόνιμοι επομένως εμείς παίρνουμε μία λίστα στην αρχή κάθε σχολικής χρονιάς από την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση για τους εικαστικούς που έχουν τοποθετηθεί στην περιοχή της Άρτας μετά από μία επικοινωνία που έχουμε μαζί τους καταλήγουμε και έχουμε κάποιον καθηγητή για να διδάξει.

 

ΕΡ: Τι ώρες λειτουργεί η Πινακοθήκη;

ΑΠ: Η πινακοθήκη λειτουργεί από Δευτέρα έως Παρασκευή 8:00 π.μ με 14:00 μ.μ. και 16:30 μ.μ έως 21:00 μ.μ.. Τα Σάββατα από τις 9:30 π.μ. έως 14:30 μ.μ..

Τις Κυριακές είναι κλειστή ενώ κατά τους καλοκαιρινούς μήνες λειτουργεί κανονικά.

Μάρω Νάκα: Δημοτική Σύμβουλος και Υπεύθυνη της Πινακοθήκης

 

Τέλος η κ. Μάρω Νάκα, η οποία μας υποδέχτηκε εγκάρδια και είχε όλη την καλή διάθεση να μας παραχωρήσει την παραπάνω συνέντευξη για την Πινακοθήκη, συμπλήρωσε:

«Θέλω να τονίσω να μην είμαστε δύσπιστοι ως προς την τέχνη γιατί πραγματικά μπορεί να μας εντυπωσιάσει και να μας εκπλήξει.

Μας δίνει τη δυνατότητα να βρούμε πολλά κομμάτια του εαυτού μας μέσα από τα έργα .

Η Πινακοθήκη έχει την πόρτα της πάντα ανοιχτή και εμείς είμαστε πάντα διαθέσιμοι σε ξεναγήσεις και σε οποιαδήποτε τύπου συζητήσεις γύρω από την τέχνη.

 

***

Επόμενη Έκθεση

Την Παρασκευή 7 Μαρτίου θα έχουμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε μία έκθεση πολλαπλών εικαστικών μορφών, 22 διαφορετικών αναγνωρισμένων καλλιτεχνών. Τίτλος της έκθεσης θα είναι «Με ένα ποδήλατο πετάω» και η θεματική θα είναι το ποδήλατο. Θα έχει έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, χαρακτικής και κεραμικής.

Όλα τα υπόλοιπα είδη τα έχουμε δει στη Δημοτική Πινακοθήκη αλλά η κεραμική έρχεται για πρώτη φορά και είμαστε ανυπόμονοι να δούμε με ποιο τρόπο θα αποτυπωθεί το θέμα της έκθεσης μέσω αυτής της τέχνης.

Η έκθεση «Με ένα ποδήλατο πετάω» θα διαρκέσει μέχρι τέλος Μαΐου.

Το γεγονός ότι δεν έχει εισιτήριο είναι επίσης πολύ σημαντικό. Επομένως δεν υπάρχει κανένας λόγος που να κρατάει το κοινό έξω από την Πινακοθήκη.» 

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)