Του Θανάση Παπαθανασίου

Προς τον Γάλλο περιηγητή Μαλέρμα, ο οποίος είπε στον Μακρυγιάννη ότι: ένα θα σας βλάψει εσάς, το κεφάλαιο της θρησκείας, όπου αυτή η ιδέα είναι σ’ εσάς πολύ τυπωμένη…, ο στρατηγός του απάντησε: «Χωρίς αρετή και θρησκεία δεν σχηματίζεται κοινωνία, ούτε βασίλειον. Και πράμα Τζιβαϊρικόν πολυτίμητο, όπου το βαστήξαμεν δεν το δίνομεν τώρα, ούτε το καταφρονούμεν οι Έλληνες…»

Το αξιολογικό τρίπτυχο «θρησκεία- πατρίδα- οικογένεια» συνθέτει την ταυτότητα του Γένους μας(.) είναι τροφός μας και φρουρός του.

Η πίστη και τα έθιμα του λαού μας είναι ηθικές δυνάμεις που χαρακτηρίζουν την ποιότητα του ήθους του και καθορίζουν τη συμπεριφορά του.

Από την πίστη πηγάζουν πολλές ζηλευτές αρετές: Μας εξοπλίζει με αποφασιστικότητα και ψυχική υπεροχή. Κατευθύνει τη θέλησή μας, καθοδηγεί τη συνείδησή μας και κινητοποιεί το συναίσθημά μας.

Ανέκαθεν οι Έλληνες αγωνίζονταν για την πίστη και για της πατρίδας την ελευθερία. Αξίες στις οποίες είχαν πάντοτε μεγάλο σεβασμό, και οι οποίες ασκούσαν τεράστια επίδραση σε όλες τις εκδηλώσεις της ζωής των.

Σε κάθε σπουδαία πράξη ή σημαντικό γεγονός, οι αρχαίοι Έλληνες διέκριναν τη θεία παρέμβαση (.) ιδέα που τους διακατείχε ισχυρά και τους όπλιζε με ακαταμάχητη δύναμη. Ήθελαν κοντά τους και συμπαραστάτες τους παντοδύναμους και δίκαιους θεούς.

Στον Ηρόδοτο αναφέρονται πλείστα όσα παραδείγματα θείας παρέμβασης. Περιοριζόμαστε σε μερικά:

■ Όταν οι Έλληνες έμαθαν την καταστροφή μεγάλου αριθμού πλοίων (400 πλοία) και αναρίθμητων  ανδρών των Περσών, κοντά στη χερσόνησο της Μαγνησίας, λόγω τρικυμίας, προσευχήθηκαν προς τον σωτήρα Ποσειδώνα και προέχεαν σπονδές. Εξαιτίας αυτού ο Ποσειδώνας έχει την επωνυμία Σωτήρ. Τις δε αλλεπάλληλες τρικυμίες που αποδεκάτισαν τον περσικό στόλο, θεώρησαν θεία οικονομία, για να εξισωθούν οι Πέρσες με τους Έλληνες και να μην υπερέχουν τόσο πολύ.

■ Οι Έλληνες, ενώ ετοιμάζονταν για τη ναυμαχία της Σαλαμίνας, έγινε σεισμός στην ξηρά και στη θάλασσα. Γι’ αυτό προσεύχονταν προς όλους τους θεούς και επικαλούνταν τον Αίαντα και Τελαμώνα από τη Σαλαμίνα προς βοήθεια, ενώ έστειλαν και πλοίο στην Αίγινα προς τον Αιακόν και τους άλλους Αιακίδες.

■ Οι Αιγινήτες διηγούνται ότι φάσμα γυναικός φάνηκε σ’ αυτούς και τους προέτρεψε να μην οπισθοδρομούν, προτροπή την οποία άκουσε ολόκληρο το στρατόπεδο των Ελλήνων. («Ω ταλαίπωροι, έως πότε ακόμη οπισθοδρομείτε με την πρύμναν;»)

■ Ο κορίνθιος Αδείμαντος, μόλις άρχισε η σύγκρουση στη ναυμαχία της Σαλαμίνας, φοβήθηκε και πήρε το πλοίο του και έφυγε, έτσι που τον ακολούθησαν και οι συμπατριώτες του. Ενώ παρέπλεε στη νότια Σαλαμίνα το ακρωτήρι Σκιράδα, εκεί που ήταν ο ναός της Αθηνάς Σκιράδας (Σκιράς ήταν το παλαιότατο όνομα της Σαλαμίνας), από ένα πλοιάριο- που θεωρήθηκε θεόσταλτο- ακούστηκε δυνατή φωνή που έλεγε: γιατί, Αδείμαντε, άφησες τους Έλληνες, που τώρα νικάνε τον εχθρό;

■ Στον Ασωπό ποταμό οι Σπαρτιάτες, με αρχηγό τον Παυσανία, δέχονταν μεγάλη πίεση. Στον κρίσιμο εκείνο χρόνο ο Παυσανίας, κοιτώντας προς το ιερό της Ήρας, επικαλέστηκε τη θεά να μη χαθεί η Ελλάδα. Τότε τα καλά σημάδια των θυσιών ήρθαν, οι Σπαρτιάτες όρμησαν με αποφασιστικότητα (.) έγινε σκληρός αγώνας (.) ο Μαρδόνιος σκοτώθηκε, και κάμφθηκε η τρομερή αντίσταση των Περσών. Η πίστη στη θεά και η αγάπη στην Πατρίδα μεγαλούργησαν.

Δεν έλειψε ποτέ από την προσπάθεια του Ελληνισμού το θαύμα, η θεϊκή παρόρμηση, η Αθηνά με την εξώκοσμη φωνή της. Και σήμερα για τους Έλληνες είναι βαθιά η πίστη στην Υπέρμαχο Στρατηγό, στην οδηγήτρα Παναγία του αιώνιου Ελληνισμού. Στην Παναγία των Βλαχερνών αποδόθηκε η σωτηρία της Πόλης όταν, το 660 μ. Χ., την πολιόρκησαν οι Άβαροι. Με τη συμπαράσταση Της μάχονταν για τη λευτεριά οι Έλληνες το 1821, υπό τη Σκέπη Της πολέμησαν το 1940. Η λαϊκή ευσέβεια και φαντασία Τη συνέλαβε και Την απεικόνισε ως βοηθό, συνοδοιπόρο, σύμμαχο και συμπολεμίστρια.

Οι Έλληνες θεωρούσαν πάντοτε την πίστη, την ευσέβεια ως το πρώτο θεμέλιο κάθε καλής αγωγής και ως βάση κάθε ευδαιμονίας. Δυστυχώς, κάποιοι προσπαθούν, με την αποθρησκευτικοποίηση της παιδείας και του λαού μας, να δημιουργήσουν μια γενιά αδιάφορη προς την πίστη. Και γίνονται έτσι βοηθοί και ενισχυτές του ανθέλληνα Κίσσιγκερ, ο οποίος είπε: γλώσσα, πίστη και ιστορία αν ξεθεμελιώσουμε, μόνο έτσι μπορούμε να απαλλαγούμε από τον Ελληνισμό.

Είναι χρέος μας να κρατήσουμε ό,τι συμβάλλει στη διατήρηση της πίστης μας. Να περιφρουρήσουμε το «τζιβαϊρικό» μας, και με αυτό να στηρίξουμε και να κατευθύνομε ορθά την «ευόλισθον» (κατά τον ιερόν Χρυσόστομον) νεότητα, ώστε ο τόπος αυτός να ζήσει και να μεγαλουργήσει. Χρειάζεται προσπάθεια, ναι, και πίστη στην επιτυχία. Όμως, τα όπλα μας είναι δυνατά ενώπιον του Θεού για να γκρεμίζουν οχυρώματα: ο λόγος, η γραφίδα, η μελέτη του λόγου του Θεού και δύο λέξεις στα δυο ξύλα του Τίμιου Σταυρού: Πίστη στο κατακόρυφο, τον ουρανό να βλέπει Αγάπη στ’ οριζόντιο, τον κόσμο ν’ αγκαλιάζει (κατά τον Κρήτης Τιμόθεον).

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)