Είναι σχεδόν βέβαιο πως βιβλία σαν και την «Περιδιάβαση σε τοπία πολιτισμικά» προκαλούν το ενδιαφέρον όχι μόνο των ειδικών και των φιλιστόρων, αλλά σε τοπικό επίπεδο, και ανθρώπων που θέλουν να κοινωνήσουν βαθύτερα με την ζωή των προγόνων, για τους οποίους ακροθιγώς είχαν ακούσει κάτι στις αφηγήσεις των παππούδων και των πατεράδων τους, μια και το περιεχόμενο του βιβλίου ανατροφοδοτεί και ενισχύει με ενδιαφέροντα τρόπο την μνήμη και δεν είναι λίγες οι φορές που ο αναγνώστης συνειδητοποιεί πόσο λίγο γνωρίζει τον τόπο του!

Η λησμονημένη και ταπεινωμένη ύλη που μας περιβάλλει φέρνει τη μνήμη, τον αναστοχασμό, τη συνείδηση. Με τη συνείδηση έρχεται και η περηφάνια της επάρκειας: να ξέρεις ποιος είσαι, ποιες φωνές αντηχείς, φωνές κεκοιμημένων, ηρώων, αισθητών, ταπεινών βροτών, να ξέρεις πόσος είσαι, περατός και συνεχόμενος…. Μνήμες καλά φυλαγμένες, μνήμες ακριβές, μνήμες φορτωμένες από τη χαρμολύπη των ημερών που τις γέννησαν και έρχονται στο παρόν. Μνήμες του γενέθλιου χώρου και χρόνου. Μνήμες από την άλλη υπόσταση των νεκρών, όταν πλέον γίνονται αέρας, φύσημα, ίσκιος. Από την άλλη ζωή τους,  αυτή που ζουν εντός μας. Μνήμες από τη δυνατότητά μας να ξενοδοχούμε τους πεθαμένους μας μέσω της μνήμης. Μνήμες και προσωπικές ενοχές. Ο αναγνώστης θα αναγνωρίσει τις δικές του αγαπημένες μνήμες, οι οποίες έμειναν αναλλοίωτες στο πέρασμα του χρόνου και συνιστούν μέρος της ύπαρξής του. Ο συγγραφέα, ως μεταφορές μνήμης, είναι η γέφυρα που ενώνει το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον. Είναι ξεναγός σε ταξίδια στα περασμένα, σε αναδρομές. Το βιβλίο αυτό είναι ένα ταξίδι στο χώρο και το χρόνο, που έζησε και έδρασε, ο συγγραφέας Α. Παπαθανασίου. Ένα ταξίδι συναρπαστικό, εφόσον μέσα από τις πολύτιμες μαρτυρίες-αφηγήσεις των συμπατριωτών, του Α. Παπαθανασίου, αναβιώνει μπροστά στα μάτια του αναγνώστη, η ιστορία της Ηπείρου.

Το βιβλίο «Περιδιάβαση σε τοπία πολιτισμικά» είναι ένα βιβλίο για τη μνήμη, τις αναμνήσεις, τις αφηγήσεις, τις προλήψεις, τα γενεολογικά δέντρα, περιέχει Λελοβίτικα πορτρέτα, σημασιακές προσεγγίσεις, ένα αναμνηστικό από την Κατοχή στο Θεσπρωτικό, μια αφήγηση από τη μικρασιατική εκστρατεία, χρονογραφήματα, μικρά αφηγήματα, αυτοτελή ιστορήματα, μολογήματα αυθεντικά, αφκιασίδωτα, αληθινά τοπία ψυχής.

Πιστεύω πως όποιος μελετήσει αυτό το βιβλίο, θα απολαύσει ένα καβαφικής φιλοσοφίας ταξίδι, που  θα τον καταστήσει πιο πλούσιο σε γνώσεις που αφορούν σε ιστορικά, κοινωνιολογικά, πολιτιστικά, λογοτεχνικά θέματα, τα οποία άπτονται της εποχής που πραγματεύεται, μια και όλα ετούτα είναι αλληλένδετα με τα λόγια και τις πράξεις των εμπλεκομένων. Διότι ο άνθρωπος δεν δρα ερήμην της εποχής του, η οποία προσδιορίζεται από τάσεις, αντιλήψεις, φόβους, οράματα, σχέδια, στόχους… που άλλοτε μετουσιώνονται σε κινητήρια δύναμη και δράση κι άλλοτε γίνονται ανασταλτικός παράγοντας για την πραγματοποίηση του αναμενόμενου που υπόσχονταν καλύτερους όρους ζωής στο παρόν και το μέλλον.

Αυτό το βιβλίο χαρακτηρίζεται από την αναγκαία τεκμηρίωση κι είναι γραμμένο σε γλώσσα, που γοητεύει τον αναγνώστη.

Ο Αθανάσιος Παπαθανασίου δεν γράφει για το παρελθόν. Το παρελθόν αυτό καθεαυτό είναι κάκιστη πρώτη ύλη για τη λογοτεχνία. Η λογοτεχνία είναι ένα διαρκές, φλέγον παρόν, όχι με τη δημοσιογραφική έννοια, αλλά ως προσπάθεια να φέρει το χρόνο σε ένα αέναο παρόν.

Η λογοτεχνική διαδικασία συντελείται μέσα από εσωτερικό διάλογο ή συνομιλία με ανθρώπους, που η ψυχή τους αρδεύεται από την ίδια ρίζα με τη δική σου. Και τα δύο αυτά ακολούθησε πιστά ο-λογοτέχνης Αθανάσιος Στ. Παπαθανασίου.

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)