Γράφει ο παλιός Πρόεδρος Παπαδατών Πρέβεζας

Δαρδαμάνης Κων/νου Βασίλειος

 Ορθώνεται πελώριο ανατολικά της «Μικρής Λάκκας Σουλίου». Επιβλητικό στοιχείο της φύσης! Ντυμένο με άγρια Μεσογειακή χλωρίδα. Αρωγός στους Παπαδιώτες τα πέτρινα χρόνια. Αγροτικός αμαξιτός δρόμος ανηφορίζει τη δυτική πλάγια του και φθάνει στο μικρό οροπέδιο του βουνού. Γη οροπεδίου, καλλιεργήσιμη, άνυδρη. Πλούσιος τόπος βοσκής για κοπάδια γιδιών, φιλοξενεί την πίστα για το άθλημα των ανεμόπτερων. Αθλητική δραστηριότητα που κάνει και την ευρύτερη περιοχή γνωστή στον τουριστικό χάρτη. Ακόμη το οροπέδιο στην κορυφή του παπαδιώτικου βουνού έχει ριζωμένη στο πέρασμα του χρόνου την αρχαιότητα «τα χίλια σπίτια» που περιμένει την αξιολόγηση και την αξιοποίησή της. Φιλοξενεί τις υπόγειες δεξαμενές του πόσιμου νερού Πρέβεζας, Άρτας και Λευκάδας.

Αυτός ο φυσικός θησαυρός παραδόθηκε σ’ εμάς από τους παππούδες μας. Χρέος μας να το διαφυλάξουμε. Αυτό έπραξα κι εγώ όταν ήμουν κοινοτικός σύμβουλος Παπαδατών εν έτη 1991. Ματαίωσα τα σχέδια της γνωστής εταιρείας παρασκευής σκυροδέματος «Λέφα» να εκμεταλλευτεί  τα αδρανή μέταλλα του παπαδιώτικου βουνού, του βουνού μας. Αυτό το πέτυχα με σκληρόν αγώνα. Γλιτώσαμε το βουνό μας, γλιτώσαμε τον τόπο μας. Έναν τόπο που συνέδραμε και αυτός στη βιοπόριση του κόσμου μας ανά τους αιώνες. Όμως και σήμερα μπορεί να δώσει φιλοξενώντας στο μέλλον ψηλά στο οροπέδιό του φωτοβολταϊκά πάρκα. Μια εκμετάλλευση φιλική προς το περιβάλλον που έχει να πολλά προς το χωριό μας. Το βουνό αυτό το έχουμε καμάρι μας και αποκούμπι μας. Μας περιμένει! Επιτέλεσα το καθήκον μου ως αιρετό μέλος του κοινοτικού συμβουλίου Παπαδατών. Έμεινα όρθιος στο χρέος μου απέναντι στον τόπο μας. Έμεινα όρθιος μαχητής των συμφερόντων του. Δεν υπέκυψα σε δελεαστικές προσφορές από τους επίδοξους μνηστήρες του φιλέτου συμφερόντων στο παπαδιώτικο βουνό. Ας θυμηθούνε εκείνοι που φέρανε τα λεωφορεία τότε στην πλατεία του χωριού μας για να μεταφέρουνε τους συγχωριανούς μας σε αναγνωριστική επίσκεψη της ίδιας σκέψης σε άλλα παρόμοια τοπία προκειμένου να τους πείσουν να αφήσουν το παπαδιώτικο βουνό να περάσει για εκμετάλλευση σε ξένα χέρια. Αλλά τα λεωφορεία έμειναν άδεια. Κόσμος πουθενά! Τα σχέδια εκείνων στο κενό. Καλά είναι να θυμηθούνε το τότε εκείνοι που οργάνωσαν την κίνηση αυτή. Ακόμη να γνωρίζουν και εκείνοι που λένε ότι οι Παπαδιώτες έχασαν οικονομικά που δεν παραχώρησαν το βουνό τους για εκμετάλλευση στην παραπάνω εταιρεία σκυροδέρματος. Σε αυτούς έχω να πω ότι το Παπαδιώτικο βουνό είναι έκταση του ελληνικού Δημοσίου και ως εκ τούτου κάθε χρηματική απολαβή από αυτό θα πήγαινε υπέρ του ελληνικού Δημοσίου, οι δε Παπαδιώτες θα εισέπρατταν μόνο τη σκόνη από τις εργασίες των χωματουργικών μηχανημάτων και την περιβαλλοντική καταστροφή της περιοχής. Καιρός για σώφρονα σκέψη!

Καλό κάνει το φρεσκάρισμα της μνήμης. Δίνει πληροφόρηση στους νέους του τόπου μας αλλά ακόμα δεν επιτρέπει στους κακόβουλους να διαστρεβλώνουν την αλήθεια.

Αλλά πριν τελειώσω την αναπόλυσή μου στα περασμένα εκείνης της εποχής έχω χρέος να καταθέσω τις άπειρες ευχαριστίες μου σε όλα τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Αδελφότητας των Εν Αθήναις Παπαδιωτών και εις το τότε 22 μελές Νομαρχιακό Συμβούλιο Πρέβεζας για την αμέριστη συμπαράσταση που έδειξαν προς εμένα και το δίκαιο αγώνα μας τότε. Ομοίως ευχαριστώ και όλα τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του περιβαλλοντικού Συλλόγου Παπαδατών επί προεδρίας του συγχωριανού μας δασκάλου Κόλια Ευάγγελου που βοήθησε και πήραμε για το παραπάνω θέμα ομόφωνη την απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου Πρέβεζας και μάλιστα θετική προς το αίτημά μας.

Ακόμη ευχαριστίες οφείλω να δώσω και εις τον δάσκαλο Σιάρκο Γεώργιο για την συνδρομή του στον σκοπόν αυτόν έστω και θανόντα.

Παπαδάτες Πρέβεζας 18-4-2014

Με πατριωτικούς χαιρετισμούς

Βασίλειος Κων/νου Δαρδαμάνης  


VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)