Γράφει ο Κώστας Τραχανάς

Οι προετοιμασίες για την εκτέλεση ξεκίνησαν πολλές ώρες πριν χαράξει.

Οι φρουροί του παρέδωσαν τον λιτό άσπρο χιτώνα που θα φορούσε πεθαίνοντας.

Ο φυλακισμένος ηγεμόνας ύψωσε το βλέμμα του και αναρρίγησε ,μόλις αντίκρισε την πυρά, που πρόβαλλε απειλητικά μπροστά του και πάνωθέν του. Ακριβώς στην κορυφή της, όπου η φωτιά θα έκαιγε περισσότερο, τον περίμενε ένας απλός ξύλινος θρόνος, όπου θα καθόταν και θα πέθαινε. Στην κορυφή της πυράς αλυσοδέσανε τον φυλακισμένο στο κάθισμα. Ένας φρουρός άρχισε να αλείφει το χιτώνα του φυλακισμένου με λάδι, για να καεί γρηγορότερα. Πάνω στην πυρά ο φυλακισμένος ατένιζε ανέκφραστος τον ορίζοντα, κοιτώντας μπροστά καθώς η αυγή ζύγωνε και η δροσιά αναδυόταν από τα ξύλα σαν καπνός.

Τη στιγμή ακριβώς που ο ήλιος ξεμύτισε στον ορίζοντα, ο Κύρος, ο βασιλιάς της Περσίας, ξεπρόβαλε από τις θύρες του παλατιού .Βολεύτηκε στο κάθισμα με το μαξιλάρι και κοίταξε τον άντρα στην πυρά. Είχαν καταφύγει στον πόλεμο για να καταστρέψουν ο ένας τον άλλο, είχαν ανταλλάξει άπειρα μηνύματα, απειλές και τελεσίγραφα μέσω κηρύκων και απεσταλμένων, ωστόσο ήταν η πρώτη φορά που οι δυο ηγεμόνες έρχονταν πρόσωπο με πρόσωπο. Την ίδια στιγμή τέσσερεις μελαψοί δούλοι χαμήλωσαν τις αναμμένες δάδες τους στην πυρά και τις κράτησαν πάνω στα ξερά ξύλα μέχρι να πιάσουν φωτιά. Ο φυλακισμένος ένιωσε τη θερμότητα αρχικά στα πέλματα των γυμνών του ποδιών. Οι πρώτες τουλίπες καπνού τον ζύγωσαν και τις ρούφηξε με απληστία. Έκλεισε τα μάτια του και τα χείλη του σχημάτισαν προσευχές στους θεούς, στους οποίους ίσως δεν πίστευε πλέον. Το πρόσωπό του παρέμεινε ήρεμο και ανέκφραστο, ακόμα και την ώρα που οι φλόγες ανέβαιναν και πλησίαζαν. Και τότε τινάχτηκε καθώς μια ανάμνηση ήρθε στο νου του. Ένας σιγανός αναστεναγμός ξέφυγε από τα χείλη του.

Ο Κύρος άκουσε τον ήχο και σήκωσε το βλέμμα του Είδε τον φυλακισμένο να τρέμει και πάλι, σαν στρατιώτης που τον έχει διαπεράσει δόρυ, το κεφάλι του να γέρνει χαμηλά και τα μάτια του να είναι ανοιχτά.

-Σόλων, είπε ο φυλακισμένος Κροίσος, καθώς μια τολύπη καπνού ανέβηκε στο κορμί του και τυλίχτηκε σαν θηλιά.

-Σόλων…

Ο Πάμπλουτος βασιλιάς Κροίσος είχε ρωτήσει, παλιότερα, τον Αθηναίο φιλόσοφο και νομοθέτη Σόλωνα: «ποιος ήταν ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στον κόσμο» .Ο Κροίσος πίστευε πως ήταν ο ίδιος. Όλα του τα πλούτη όμως δεν του έφεραν σοφία. Ο Σόλων του είχε δώσει την εξής απάντηση: «Μην καλοτυχίζεις κανένα προτού δεις το τέλος του….»

Ο πρώτος χρόνος ήταν ο δυσκολότερος.

Όταν τον Κροίσο τον γλίτωσαν από την πυρά και τον έστειλαν στα διαμερίσματα των δούλων, ο Κροίσος ήταν βέβαιος πως επρόκειτο για κάποιο σκληρό αστείο. Έπειτα από ένα διάστημα όμως, τη στιγμή που είχε αρχίσει να υποχωρεί ο καθαρός φόβος του θανάτου, τον βρήκε ο δεύτερος τρόμος, η ταπείνωση, να βρίσκεται στις διαταγές κάποιου άλλου, λιγότερο ελεύθερος από ένα σκύλο. Ήταν εκπληκτικό πως μπορούσε να μεταμορφωθεί κάποιος τόσο γρήγορα από βασιλιά σε δούλο…

Ήξερε ότι δεν υπήρχε καμία ευτυχία σε αυτό τον τρόπο ζωής και ότι η ζωή δίχως ευτυχία δεν ήταν ζωή…

Ένα φιλοσοφημένο μυθιστόρημα για το πώς διαμορφώνεται η ανθρώπινη προσωπικότητα, για το πώς ένας άνθρωπος αποκτά  την εξουσία και το πώς την ασκεί, για τις εμπειρίες της ανθρωπότητας στον πόλεμο και στην ειρήνη, για την αξία του χρήματος και τις έννοιες της ελευθερίας, του θάρρους, της φιλίας και της ευτυχίας. Ένα βιβλίο που θέτει πάνω από όλα το ερώτημα: «Τι σημαίνει να διάγεις έναν καλό βίο».

Μια εξαιρετική μυθιστορηματική απόδοση της αιματηρής ανόδου και πτώσης ενός θρυλικού ηγεμόνα της Ανατολής, που συνδυάζει την ενδελεχή ιστορική έρευνα με το αφηγηματικό ταλέντο.

Ο Τιμ Λιτς είναι απόφοιτος του μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών Master of Arts στη συγγραφή, του Πανεπιστημίου του Γουόρικ, όπου έχει επίσης διδάξει δημιουργική γραφή στο προπτυχιακό πρόγραμμα. Αυτό είναι το πρώτο του μυθιστόρημα.

Με το δοκίμιό του, που φέρει τον τίτλο «Το ματωμένο θέρος του 1882» (Άρτα, 2014, εκδ. ΗΠ.Ε.ΠΟ.Τ.Ε.), ο συντοπίτης μας δημοσιογράφος και συγγραφέας Γιώργος Παπασωτηρίου, φέρνει στην επιφάνεια μια λησμονημένη σελίδα της τοπικής –και όχι μόνο– Ιστορίας, που αναφέρεται στο αγροτικό ζήτημα και την εξέγερση των κολίγων της Άρτας, τριάντα περίπου χρόνια πριν το Κιλελέρ. Ο συγγραφέας εξιστορεί, αναλύει κι αποπειράται να εντάξει σ’ ένα ευρύτερο ερμηνευτικό σχήμα τα γεγονότα που, από την ενσωμάτωση της Άρτας στο ελληνικό Κράτος το 1881, οδηγούν στο ξέσπασμα της αγροτικής εξέγερσης το καλοκαίρι του 1882 και στην άγρια καταστολή της από τον παρακρατικό (αν και υπό την κάλυψη της κρατικής εξουσίας) μηχανισμό του τσιφλικά Καραπάνου.

Το δοκίμιο του Γιώργου Παπασωτηρίου για το ματωμένο θέρος του 1882 δε φιλοδοξεί ν’ αποτελέσει την οριστική μελέτη για το αγροτικό ζήτημα στην Άρτα. Φιλοδοξεί όμως ν’ αποτελέσει το έναυσμα για την αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος απέναντι σ’ ένα θέμα που ξεπερνάει κατά πολύ τα όρια της τοπικής Ιστορίας, φωτίζοντας μ’ έναν ιδιαίτερο τρόπο μια πλειάδα ζητημάτων που σχετίζονται με τους όρους συγκρότησης της νεοελληνικής κοινωνίας. Επιπλέον, η έννοια της «πολυμορφικής αστικής τάξης» και η συμπεριφορά των εκπροσώπων της, που περιγράφεται γλαφυρά στο δοκίμιο του Γιώργου Παπασωτηρίου, μπορεί ν’ αποτελέσει για τον προσεκτικό αναγνώστη μια έννοια-κλειδί, που ίσως δεν έχει χάσει την ερμηνευτική της αξία στα όσα βλέπουμε να διαδραματίζονται σήμερα, στις αρχές του 21ου αιώνα.

 

Την παρουσίαση του βιβλίου στο Πέτα, την Τρίτη 12/8 και ώρα 8:30 μ.μ., διοργανώνουν από κοινού ο Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Πέτα, η Αδελφότητα Πέτα Άρτας και η Ηπειρωτική Εταιρία Πολιτισμού, Τεχνών και Επιστημών (ΗΠ.Ε.ΠΟ.Τ.Ε.) στον προαύλιο χώρο του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Πέτα.

Θα μιλήσουν οι:

Άγγελος Παπασπύρου (οικονομολόγος, σ/χος καθηγητής Γ’βάθμιας)

Παναγιώτα Λάμπρη (φιλόλογος-συγγραφέας)

Θα προλογίσει ο Γιώργος Μπίζας, πρόεδρος του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Πέτα. Την εκδήλωση θα συντονίσει ο Κων/νος Ζαχάρος, πανεπιστημιακός.

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)