Γράφει ο Κώστας Τραχανάς

Η Άννα γεννήθηκε στη θάλασσα, σε ένα καράβι καθώς έπλεε στ’ ανοιχτά της Μάλτας , από Έλληνες γονείς. Ο πατέρας της ήταν καπετάνιος.

Ήταν μια ταλαντούχα γυναίκα , η Άννα, όχι και τόσο όμορφη , μάλλον κοντή , ίσως πολύ έξυπνη και σίγουρα αρκετά θηλυκιά.  Η Άννα είχε εραστές. Παντρεύτηκε και δυο φορές και χώρισε με οδυνηρό τρόπο.

Η Άννα από πολύ νέα έπαιρνε πλοία από τον Πειραιά και όπου την έβγαζαν .Την ενδιέφερε μόνο να πηγαίνουν .Επιθυμούσε μόνο να μπει σε ένα καράβι , σ’ οποιοδήποτε καράβι.

Η μικρή Άννα έβρισκε πάντα τρόπους να «ταξιδεύει» μόνη της.  Ταξίδευε και με τις διάφορες οικογενειακές της ιστορίες. Όταν ταξιδεύει κανείς , περνά από ένα τόπο για να φτάσει στον άλλο.

Ταξίδεψε με ιστιοφόρα, με μια καραβέλα , με ένα ξύλινο σκαρί .

Τώρα ,εξήντα περίπου ετών , η Άννα ταξίδευε συνεχώς στη θάλασσα με κρουαζερόπλοια.

Έβαλε στη βαλίτσα της αρκετά βιβλία τσέπης και μεγαλύτερα. Απλώς ταξίδευε στη θάλασσα με το κρουαζερόπλοιο, δίχως να κάνει ταξίδι αναψυχής, ούτε για να ανταμώσει κάποιον. Έπλεε, έπλεε με όσα πρόσωπα είχε γνωρίσει. Τα κουβαλούσε μέσα της , τα ταξίδευε. Τα πήγαινε , τα έφερνε, τα άφηνε. Το σώμα της γινόταν ένα μικρό καράβι…

Η Άννα ταξίδευε πάντα μόνη.

Τα καλύτερα ταξίδια τα κάνει κανείς ή με κάποιον που σου πάει απόλυτα ή ολομόναχος.

Τα ταξίδια έχουν κάτι μοναχικό…

Το κρουαζερόπλοιο που ταξίδευε,  ήταν ένας ολόκληρος κόσμος, μια πλωτή πόλη (με τρείς χιλιάδες τουρίστες )πάνω στη θάλασσα, μια πλωτή Βαβέλ.

Ένα κλειστό σύμπαν είναι το καράβι.

Η Άννα έκανε πολλά ταξίδια.

Η Άννα ταξίδεψε στη θάλασσα της Αλεξάνδρειας , στη θάλασσα της Λιβύης, τα νερά της Μάλτας , τα νερά της Αττικής , τη Μαύρη Θάλασσα, την Άπω Ανατολή, τον Βόρειο Παγωμένο Ωκεανό, την Καραϊβική, τη Γένοβα, τη Νάπολη, τη Νίκαια, τη Μασσαλία, τη Μάλαγα, τη Βαρκελώνη, μες στη Μεσόγειο , στα Κανάρια νησιά , τη Μαδέρα, το Γιβραλτάρ, τη Λισαβόνα, στη μέση του Ατλαντικού, στην Μπαϊα και το Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας.

Ο χορός του Ισημερινού ήταν μια γιορτή , ένα χορευτικό γεγονός, μια μοναδική εμπειρία που συμβαίνει στη κάθε φορά όταν ένα επιβατικό πλοίο περνά τον Ισημερινό , από το ένα ημισφαίριο στο άλλο, στη μέση της γης, στο διακεκαυμένο τμήμα του πλανήτη μας, ανάμεσα στους δυο τροπικούς κύκλους, του Καρκίνου και του Αιγόκερου.

 

Το κρουαζερόπλοιο προχωρούσε στην ήρεμη θάλασσα του Νότου με τα φώτα αναμμένα κι ακούγονταν σε όλο τον Ατλαντικό μεθυσμένα γέλια και τραγούδια, από τον χορό του Ισημερινού…

 

Πάνω σ΄ένα κρουαζερόπλοιο ο χρόνος, ο έρωτας, η μοναξιά , ο χορός και η Άννα ταξιδεύουν…

 

Οι ήρωες του έργου κινούνται όλοι μαζί σε ένα πυκνό πλέγμα γεγονότων, μεταφέροντας το παρελθόν τους στο παρόν, σε ένα ταξίδι που πρόκειται να αποκαλύψει πολλά.

 

Ένα βιβλίο γεμάτο έρωτα, διασκέδαση, ζωή, θάλασσα, μοναξιά,  χορό, τραγούδι, ποτό, θάνατο. Διαβάστε το.

 

Η Μαρία Παπαδημητρίου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε θέατρο στο  Institute d’ Etudes Theatrales της Σορβόννης.

Ταξίδεψε πολύ. Έζησε εκτός Ελλάδας , τέσσερα χρόνια στη Βραζιλία και τέσσερα στη Γαλλία. Πήρε ενεργό μέρος στο αυτόνομο γυναικείο κίνημα.

Έχουν εκδοθεί τέσσερα μυθιστορήματά της και δύο νουβέλες.

 

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)