Ανεξάρτητα από την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων, γεννώνται πολλά ερωτήματα για το ποιοι είναι υπεύθυνοι της κρίσης της χώρας μας, πως έγινε δηλαδή και οι έμπειροι –τώρα- συνομιλητές μας δεν είχαν προειδοποιήσει ότι ο κίνδυνος οικονομικής κατάρρευσης είναι μπροστά μας και ότι δεν μπορούμε να διαβιώνουμε με δανεικά.

Υπάρχουν φυσικά ευθύνες και για τους κυβερνώντες τον τόπο μας, οι οποίοι το μόνο που έβλεπαν είναι η διατήρηση της δικής τους εξουσίας, με όποιο μέσο ήταν δυνατό και το πιο δυνατό μέσο ήταν το πελατειακό κράτος και η εύκολη ζωή των συντεχνιών, τις οποίες είχαν εναγκαλισθεί η εξουσιάζοντες.

Και θα είναι κενοτυπία αν πούμε ότι υπάρχει διαχρονική ευθύνη από τους κυβερνώντες, που ξεκινάει –για να θυμηθούμε μόνο τα τελευταία- από την άνοδο του χρηματιστηρίου, -όταν όλοι οι Έλληνες έπαψαν να δουλεύουν και μέτραγαν τα εκατομμύρια ευρώ μπροστά από τις τηλεοράσεις μέχρι που ήρθε το «μπαμ», περνάει μέσα από την κακοδιαχείριση των Ολυμπιακών αγώνων, όταν πολλοί γίνανε ζάπλουτοι χρησιμοποιώντας την παράλογη λογική ότι τα έργα που κάνουν θα κάνουν την Ελλάδα παγκοσμίως γνωστή –τώρα βέβαια τα τρώει όλα ο σκόρος- και φτάνει στην αυξανόμενη έξαρση της διαφθοράς, όταν τα εξοπλιστικά προγράμματα χρησιμοποιήθηκαν για τις μίζες σε συγκεκριμένα πρόσωπα.

Αυτή είναι στην ευθύνη που έχουν τα «εγχώρια» πρόσωπα. Γιατί όμως οι συνομιλητές μας δεν μετράνε και τη δική τους ευθύνη; Η οποία ακούει στο όνομα της απόλυτης και πλήρους αδιαφορίας των ευρωπαϊκών μηχανισμών απέναντι στην κακοδιαχείριση και τον υπερδανεισμό της Ελλάδας. Από το 2006 ακόμα ήταν εμφανές ότι η χώρας μας είχε τόσο μεγάλο χρέος, που θα ήταν αδύνατο να το ξεπληρώσει. Γιατί τότε δεν επενέβη η ευρωπαϊκή τράπεζα ή η ευρωπαϊκή επιτροπή, ή οι εγκέφαλοι της γερμανικής οικονομίας και να πάρουν μέτρα οι πρώτοι ή να χτυπήσουν όλοι μαζί καμπανάκι κινδύνου;

Η άποψή μας είναι ότι όχι ότι δεν κατάλαβαν τον κίνδυνο, αλλά ότι αυτή η κατάσταση ήταν προς το συμφέρον τους. Με τον οικονομικό αφανισμό της χώρας μας, είχε να κερδίσει, όπως και κέρδισε δηλαδή, το μεγάλο κεφάλαιο, το οποίο τα πάντα υποτάσσει στο κέρδος, χωρίς να νοιάζεται για τις ανθρώπινες ζωές.

Αυτή την ώρα δεν απειλείται η ασυνέπεια της χώρας μας προς τους δανειστές, οι οποίοι εν καιρώ θα πάρουν όλα τα χρήματά τους πίσω. Απειλείται η εξουσία του κεφαλαίου, η οποία έχει εδραιωθεί στην Ευρώπη και παγκοσμίως. Το κεφάλαιο φοβάται το ντόμινο το οποίο ενδέχεται να ακολουθήσει από μια επιτυχή προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης.

Γιατί αν ήθελαν να σώσουν τη χώρα μας από την οικονομική κατρακύλα, οι κεφαλαιούχοι και οι εγχώριοι υποστηρικτές τους , θα μπορούσαν να το είχαν κάνει από το 2006 ή και νωρίτερα.

Φάνης Μπάρκας

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)