Γράφει ο Μιλτιάδης Δ. Κωστάκος

 

Απορούμε και φωνάζουμε

που οι ξένοι μας διατάζουνε.

Εμείς να ‘μαστε εργάτες

και αυτοί δραγάτες

Στα δικά μας τα αμπέλια

εμείς να ‘μαστε κοπέλια.

Αυτοί τα αφεντικά

εμείς τα δουλικά.

Λέω εγώ μες τη μανούρα

και στην εθνική φαγούρα,

«τοιούτοι έπρεπον ημίν αρχιερείς».

Ή μήπως αμφιβάλει επ’ αυτού κανείς.

Που στη γλώσσα την απλή τη νεολελληνική

με άλλα λόγια αυτό θα πει

τέτοιοι που είμαστε ραγιάδες

τέτοιους θέλουμε αγάδες

ευρωξένους κεχαγιάδες.

Τους τραβάει η όρεξή μας

άργασε και το πετσί μας.

Προς τι διαμαρτυρόμαστε

απορούμε και χτυπιόμαστε.

Κοίτα τώρα διαφορά

με τη συμπεριφορά

σε ζητήματα εθνικά

κρίσιμα και σοβαρά

απ’ το πριν και στο μετά.

Πρώτα τους παρακαλούσαμε

 κι εκεί που επαιτούσαμε

κρυφά τους βλαστημούσαμε.

Τώρα κάνουμε το άλλο

το εξής μικρομεγάλο.

Έξω τους κακολογούμε

δεν ζητούμε απαιτούμε

μέσα τους παρακαλούμε

τι κι αν δεν το ομολογούμε.

Τους αναθεματισμένους

ξένους ευρωξένους

πλην όμως ματσωμένους.

Σενάριο για πονεμένους

και καταχρεωμένους.

Όπου φτωχός και η μοίρα του

με το χαρακτήρα του.

Κι απ’ τους τεμενάδες

φτάσαμε στους τσαμπουκάδες.

Ούτε το ‘να ούτε τ’ άλλο

ωφελούν το δίχως άλλο.

Ούτε αμετροεπείς

ούτε και δουλοπρεπείς.

Ούτε να επαιτούμε

ούτε ν’ απαιτούμε.

Ποιο είν’ το πιότερο κακό

δεν μπορώ να πω.

Τα δυο τους είναι ακραία

και γι’ αυτό απορριπτέα.

Στην αντίφαση αυτή

υπάρχει η χρυσή τομή

η μεσαία δηλαδή.

Να το πούμε πιο καλά

για τη συμπεριφορά

τι ισχύει γενικά.

Στις διαπραγματεύσεις

και τις όποιες άλλες σχέσεις

θέσεις κι αντιθέσεις

στις δοσοληψίες

στις αντιδικίες

τι θέλω εγώ τι θες εσύ

και τραβάμε το σκοινί

πως το λέμε δηλαδή

κρατάς και κάποια όρια

μέσα στα περιθώρια

της καλοπιστίας

και της δεοντολογίας.

Κάνεις την επιλογή σου

και ο Θεός μαζί σου.

Στο μέτρο που σου βγαίνει

κι όσο αυτό σε παίρνει.

Ούτε παραπάνω

να ‘χεις βλέψεις προς τα άνω

ούτε παρακάτω

να μην πας στον πάτο.

Καλύτερα στο ίσιωμα

πιο στέρεα και σίγουρα.

Ειδικά όταν κλαίγεσαι

κι από ανάγκη καίγεσαι

διαπραγματεύεσαι

από θέση αδυναμίας

λόγω αψιλίας

κοινώς αδεκαρίας

και ο δανειστής το ξέρει

έχει βλέπεις το μαχαίρι

έχει και το απάνω χέρι.

Εδώ σε θέλω κάβουρα

να περπατάς στα κάρβουνα.

Δε μιλάς στα κουτουρού

στο όνομα ενός λαού.

Ούτε κάνεις τεμενάδες

στους ντερβεναγάδες.

Ούτε πάλι τσαμπουκάδες

γιατί σ’ έπιασαν ζοχάδες.

Προσέχεις το παραμικρό

μη μας συμβεί το σοβαρό

και δεν έχει γυρισμό.

Εκτός κι αν έχεις πισινή

ως εναλλακτική

και την κάνεις γυριστή.

Γιατί αν κάνεις και μπλοφάρεις

με σκοπό για να ρεφάρεις

επειδή εσύ γουστάρεις

και στο άστρο σου ποντάρεις

πρόσεχε να μη νετάρεις.

Το παιχνίδι είναι χοντρό

έχε υπόψη σου κι αυτό.

Γιατί στο πατιρντί εδώ

εντέλει το λογαριασμό

τον πληρώνει ο λαός

όπως πάντα αυτός

κι όχι άλλος δυστυχώς

ντόπιος ή αλλοδαπός.

Όπως γίνονταν ως τώρα

κάθε που ‘πιανε η μπόρα

ίδια και αυτή την ώρα

που στενάζει όλη η χώρα.

Πότε θα σοβαρευτούμε

και τα ίσια μας να βρούμε;

Υ.Γ. Είχαμε δεν είχαμε

πάλι το πετύχαμε

κι εδώ να διχαστούμε

και να τριχαστούμε.

Σε μνημονιακούς

κι αντιμνημονιακούς

κι άλλους που αντιμάχονται

και που δε συντάσσονται

με τον ένα με τον άλλο

ούτε τον παράλλο.

Παλιά κουβέντα

καινούργια πατέντα

στην Εθνική ατζέντα.

Ελλάς εκεί εκεί

στη Βήτα Εθνική.

Το σύνθημα μας πάει πολύ.

Απρίλης 2015

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)