Δεν αρκεί το συντονιστικό (στο οποίο συμμετέχουν άνθρωποι υπεράνω κάθε υποψίας), για να συντονίσει τις δραστηριότητες οι οποίες είναι απαραίτητες για την εξυπηρέτηση των προσφύγων και μεταναστών. Απαραίτητο είναι κάποιος –ενδεχομένως από τους ίδιους ανθρώπους που συμμετέχουν στο συντονιστικό- να είναι εκείνος που μπορεί να παίρνει αποφάσεις και να ελέγχει τις κινήσεις των εισερχομένων και εξερχομένων από και προς το στρατόπεδο. Και εξηγούμαστε.

Δεν είναι λίγες οι φορές που πολίτες στην επιθυμία τους να βοηθήσουν τους μετανάστες και τους πρόσφυγες που φιλοξενούνται στο στρατόπεδο «Πετροπουλάκη», μεταφέρουν πράγματα, συνήθως τρόφιμα, λιγότερα από όσα στην πραγματικότητα απαιτούνται για την ικανοποίηση όλων των φιλοξενουμένων. Εκεί επομένως είναι απαραίτητο κάποιος να φροντίσει να πει στους αλληλέγγυους, ότι τα τρόφιμα ή τα είδη που μεταφέρουν θα πρέπει να παραδοθούν στους ανθρώπους που συνεπικουρούν την προσπάθεια, στους εθελοντές δηλαδή και εκείνοι να μεριμνήσουν για την απόδοση στους πρόσφυγες. Αυτό είναι το ένα σκέλος της προσφορές του επικεφαλής και με αρμοδιότητες προσώπου. Το άλλο είναι αυτό που με έμμεσο τρόπο επιβεβαίωσε και ο υπουργός προστασίας του πολίτη. Ότι κάποιοι θεώρησαν ότι ο «ανθρωπισμός» τους βολεύει για να βγάλουν χρήματα και ότι κάποιες από τις οργανώσεις χρηματοδοτούνται από ξένες χώρες ή από διεθνείς οργανισμούς και έχουν υπάρξει περιπτώσεις προσφύγων που δεν ήθελαν να δηλώσουν άσυλο, αλλά πιέστηκαν από μέλη ΜΚΟ και διεθνείς οργανισμούς προκειμένου να το κάνουν.

Βέβαια ο υπουργός αναφερόταν σε άλλα κέντρα φιλοξενίας, ωστόσο δεν απέχει πολύ σε σύντομο διάστημα να υπάρξουν αντίστοιχες περιπτώσεις και στην Ήπειρο, είτε αυτό θα είναι το στρατόπεδο Πετροπουλάκη είτε άλλα κέντρα φιλοξενίας στα Γιάννενα. Γιατί έτυχε η στήλη να διαπιστώσει ότι η είσοδος σε στρατόπεδα φιλοξενίας, κυρίως πολτών οι οποίοι ούτε καν μιλάνε την Ελληνική γλώσσα, γίνεται ανεξέλεγκτα, αφού κανένας δεν ενδιαφέρεται να ρωτήσει για ποιόν λόγο και με ποια ιδιότητα μπαινοβγαίνουν στα κέντρα φύλαξης. (Εδώ θα πρέπει να πούμε ότι υπάρχουν ΜΚΟ που πραγματικά λειτουργούν με ανθρωπιστική αντίληψη – είναι όμως και ελάχιστες που δεν λειτουργούν με αυτό το σκεπτικό).

Κρίνεται επομένως απαραίτητη η ύπαρξη ενός προσώπου που θα έχει «ενισχυμένες» εξουσίες ελέγχου σε όσους θέλουν να μπουν στα κέντρα υποδοχής και να προσφέρουν τις όποιες υπηρεσίες τους. Και δυστυχώς μέχρι τώρα, δεν υπάρχει με αποτέλεσμα να επικρατεί ένα αλαλούμ.

 

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)