Στον καιρό της μεταστροφής της κοινωνίας προς τον καταναλωτισμό, χάθηκαν και οι ρομαντικές στιγμές που ζούσαν οι άνθρωποι πριν από μερικά χρόνια, έστω και για μια βραδιά. Έτσι έγινε και με το μοναστήρι του Αϊ Γιάννη του Ριγανά που ανήκει στη Ρωμιά και στο οποίο έχει μείνει λίγος πλέον χώρος γα τους Χριστιανούς, όταν το μοναστήρι γιορτάζει, αφού ο περισσότερος χώρος έχει καταληφθεί από μνήματα. Στα πρόσφατα χρόνια, οι προσκυνητές κοιμόντουσαν αποβραδίς στον προαύλιο χώρο του μοναστηριού, μέχρι που κάποιοι άρχοντες του τόπου αποφάσισαν να δημιουργήσουν νεκροταφείο μέσα στον προαύλιο χώρο. Και ας μπορούσε το νεκροταφείο να γίνει σε παρακείμενο δημοτικό χώρο, με τα ίδια έξοδα που δαπανήθηκαν για τη δημιουργία του νεκροταφείου στον χώρο του μοναστηριού. Η απόφαση που είχε ληφθεί –όπως μας πληροφόρησαν- για μεταφορά των νεκρών σε άλλο σημείο, δύσκολα μπορεί να εφαρμοστεί τώρα, αφού τα μνήματα έχουν πληθύνει και εκτός αυτού οι συγγενείς των θανόντων δεν επιθυμούν τη μεταφορά τους.

Και έτσι συνεχίζεται και θα συνεχίζεται μια κατάσταση η οποία δεν συνάδει με τον σύγχρονο πολιτισμό. Για την περίπτωση του νεκροταφείου στην Αϊ Γιάννη, εγείρονται ερωτήματα για το αν οι τότε αρμόδιοι που αποφάσισαν τη δημιουργία του νεκροταφείου ρώτησαν την αρχαιολογία και αν η τελευταία συναίνεσε για τη δημιουργία του.

Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι το μοναστήρι του Αϊ Γιάννη του Ριγανά, ιδρύθηκε το 1229 (ή το 1449 κατά μια άλλη εκδοχή) από δύο αδελφους μοναχούς από τη γειτονική μονή της Παντάνασσας. Λειτούργησε ως μοναστήρι μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα και αποτελεί μνημείο πολιτιστικής κληρονομίας και αρχαιολογικής αξίας.

Δεν ξέρω ποιοί είναι οι αρμόδιοι. Αλλά πάντως κάποιος πρέπει να εξετάσει τι μπορεί να γίνει με την υπόθεση του νεκροταφείου και αν μπορεί να διορθωθεί η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί.

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)