Έγιναν χτες το βράδυ τα εγκαίνια μια έκθεσης φωτογραφίας και ζωγραφικής, εντελώς διαφορετική από αυτές που έχουμε συνηθίσει.
Τα μικρά παιδιά, αλλά και οι μεγάλοι που ήρθαν διωκόμενοι από την εμπόλεμη περιοχή τους τη Συρία και κατέληξαν πρόσφυγες στο πρώην στρατόπεδο «Πετροπουλάκη» ζωγράφισαν και παρουσίασαν στο κοινό Το ταξίδι που έκαναν για να φτάσουν πρόσφυγες στην Ελλάδα. Με τίτλο «το ταξίδι μου» οι «καλλιτέχνες» απάντησαν με τις ζωγραφιές τους και τις φωτογραφίες τους στα ερωτήματα Ποιες μυρωδιές και συναισθήματα χαρακτήριζαν το σπίτι μου; Τι ήχους θυμάμαι από τότε; Είναι κάτι από όλα αυτά που τα έχω βρει στην Ελλάδα; Τι χρώματα βάζω στη διαδρομή από τη χώρα μου στη Φιλιππιάδα; Ποια ήταν τα πιο έντονα όνειρα που έχω δει εδώ; Τι είναι για μένα Ελλάδα; Είμαι ο μόνος που νιώθω κατάθλιψη στο camp; Πως αισθάνομαι τη σιωπή δίπλα στο ποτάμι; και σε όλες τις περιπτώσεις απάντησαν με ειλικρίνεια που διακρίνει όλους τους πρόσφυγες, αφού δεν άφησαν την πατρίδα τους επειδή το επέλεξαν οι ίδιοι, αλλά αναγκάστηκαν να το κάνουν για να σώσουν τα παιδιά τους, την οικογένειά τους και να σωθούν οι ίδιοι.

Πραγματικά δημιούργησε αισθήματα συγκίνησης η παρουσίαση της έκθεσης σε όσους την επισκέφθηκαν, απόδειξη ότι οι κάτοικοι της Φιλιππιάδας και της ευρύτερης περιοχής, δεν δυσφόρησαν με την παρουσία των προσφύγων στο πρώην στρατόπεδο «Πετροπουλάκης» και τους αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή.

Στα υπέρ της έκθεσης η συρροή επισκεπτών από τους πρόσφυγες, η υποστήριξη της έκθεσης από την ΚΑΔΡΩ και η αρκετά ικανοποιητική προσέλευση του κοινού. Στα αρνητικά της ότι δεν υπήρχε στο χώρο μεταφραστής για να μεταφράζει στους επισκέπτες τι γράφουν για τα παραπάνω ερωτήματα οι πρόσφυγες (εκτός και αν ήταν και δεν τον πήραμε είδηση).

Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι την επόμενη Πέμπτη 21 Ιουλίου και αξίζει τον κόπο να τη δουν όλοι οι πολίτες.

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)