Του Ορέστη Ανδρίκου

Πρέπει να βρουν νόημα σ’ αυτό που θα κάνουν.

Πρέπει να ψάχνουν συνεχώς καινούργιους στόχους.

Πρέπει να κάνουν και ζαβολιές.

Για τα δικά μας επαρχιοτόπουλα μιλάω που αυτές τις μέρες θα πάνε για σπουδές.

Σε κάθε πόλη ένα όμορφο σκηνικό…

Μπροστά ο πατέρας, πιο πίσω η γιός ή η κόρη που πέτυχε και τελευταία η μαμά. Η μαμά έχει τον τελευταίο λόγο για το σπίτι, για τα έπιπλα, για τους γείτονες.

Έτσι κάπως ξεκινάει ένα όμορφο ταξίδι που φανερώνει περίτρανα…

● το δέσιμο της Ελληνικής οικογένειας

● τη διάθεση, που γίνεται αυτοσκοπός, της Ελληνικής κοινωνίας για μόρφωση

● ένα μέρος του πολιτισμού μας, που έρχεται από τα παλιά και είναι ζωντανός.

Ο μπαμπάς είναι χαρούμενος που πέτυχε ο γιός ή η κόρη του στη σχολή που ήθελε ο μπαμπάς.

Ο μπαμπάς είναι λιγότερο χαρούμενος που πέτυχε το παιδί του στη σχολή που δεν ήθελε ο μπαμπάς.

Η μαμά είναι χαρούμενη έτσι κι αλλιώς αφού το παιδί της μεγάλωσε.

Εκεί στο καφέ, στην παραλία της πόλης, θα τα ρίξει ο πρώτος διπλανός…

-ο δικός τελείωσε και πουλάει φρέντο καπουτσίνο

-ο άλλος ο δικός μου είναι στη Βαυαρία και δουλεύει από το πρωί ως το βράδυ.

-η κόρη μου εδώ και πέντε χρόνια, από τότε που τελείωσε, ακόμη ψάχνεται…

…Αλλά τη χαρά που νοιώθουν και οι δύο γονείς δεν θα τη μειώσει ούτε στο ελάχιστο, γιατί αυτοί οι νεαροί γονείς ξέρουν τον πολιτισμό μας απέξω και ανακατωτά, το τι δηλαδή συνέβη τα τελευταία χρόνια της μεγάλης αρπαγής από εμάς τους αμόρφωτους.

Θα απολαύσουν τα καινούργια έπιπλα και θα του πουν φεύγοντας…

Εκεί στη νομική σχολή από τους τριακόσιους εξεταζόμενους οι διακόσιοι ενενήντα αντιγράφουν και ο καθηγητής τους βάζει άριστα. Εσύ να είσαι στους δέκα, γατί ο μπάρμπας σου θέλει να αλλάξεις το όποιο δίκαιο. Μέχρι και αυτός κατάλαβε ότι το συνταγματικό δίκαιο θέλει την προσαρμογή του στην εποχή μας.

Εκεί στην πολυτεχνική σχολή η διπλωματική εργασία να σε εκφράζει, να είσαι εσύ ο διαφορετικός, μέσα από τον κόπο σου. Δεν θα σου δώσω πενήντα ευρώ να την αγοράσεις… για να βρεις εύκολα και τα ευρώ. Σου έδωσα πολλά ως τώρα.

Πλήρωσα τον καθηγητή της φιλολογίας και σε έμαθε πως γράφεις μια έκθεση, αλλά την ίδια γράψανε και οι άλλοι.

Πλήρωσα τον καθηγητή των μαθηματικών να σε μάθει το θεώρημα του Φάρεναιτ ενώ αυτό το θεώρημα θα ‘πρεπε να είναι δική σου διαπίστωση.

Πλήρωσα τον καθηγητή της ιστορίας για να σου βάλει τάξη στη σειρά των ιστορικών γεγονότων, που ένα μήνα μετά, μπερδεύεις και τη σειρά και δεν θυμάσαι τίποτα.

Δεν θα σου πληρώσω φροντιστήριο για να περάσεις τα μαθηματικά του τρίτου έτους.

Θα σου δώσω όμως λεφτά για ζαβολιές…

Θα ‘ρχεται και η μαμά να καθαρίζει το σπίτι.

Θα σου στέλνουμε και καλό φαγητό…

Κάπου-κάπου να μας λες και καμιά ζαβολιά που έκανες….

Θα χαρούμε πολύ να μας γνωρίσεις και τους φίλους σου από την ομάδα που θα είσαι. Μέσα από αυτούς εμείς θα σε χαρούμε περισσότερο. Μέσα από αυτούς θα αναδείξεις το διαφορετικό που έχεις. Εκεί στην ομάδα θα μάθεις να λες ότι εκείνος είναι καλύτερος από εμένα. Εκεί στην ομάδα θα νοιώσεις την αλήθεια του συνανθρώπου …και θα επιλέξεις.

Κάτω στο ισόγειο η μαμά φορτώνει το αμάξι και ο μπαμπάς αγναντεύει.

Ήρθε η ώρα του αποχαιρετισμού. Και ην μαμά λέει: άντε σε έξι χρόνια θα μας έρθεις γιατρός.

Ο μπαμπάς αγριεύει. Λες και τον στέλνουμε εξορία. Απόλαυσε τις σπουδές σου λεβέντη μου. Όποτε και να έρθεις, θα έχεις κάποια αλήθεια να πεις και σε μας τους κακόμοιρους. Αν κάποιος από εμάς σε αγριέψουν, θα είναι γιατί δεν θα ξέρεις κάτι από τις δικές μας ζαβολιές… τις πρωτόγονες.

Όταν πας στη Βαυαρία, να τους περιγράψεις το τι μαμά και μπαμπά έχεις. Να μη σε νοιάζει που σε θέλουν για τις γνώσεις σου. Όταν έρθεις από τη Βαυαρία να πάρεις από αυτούς ότι καλό έχουν, που να αφορά τον συνάνθρωπο.

Μη ξεχνάς εκείνον τον όμορφο τόπο που γεννήθηκες.

Εμείς τώρα πάμε εκεί ….στη Φιλιππιάδα.

*Ο Ορέστης Ανδρίκος είναι καθηγητής

 

 

 

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)