Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ  Κ. ΧΑΙΝΤΣ ΡΙΧΤΕΡ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ, ΔΟΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΧΑΙΛΔΕΜΒΕΡΓΗ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ 2012, ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΔΙΑΛΕΞΗ ΤΟΥ ΜΕ ΘΕΜΑ

«ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ- Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ»

ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ „ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΣΤΗΝ ΧΑΙΛΔΕΜΒΕΡΓΗ“

 

ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗ

Μελετώντας αλλά και γυρίζοντας τον κόσμο όλο, χωρίς ποτέ να ξεχάσω η να αρνηθώ τις ρίζες μου, ανακάλυψα  την σημασία της ιστορίας στην λύση των προβλημάτων του σήμερα, για ένα καλύτερο μέλλον. Σύμφωνοι, η φιλοσοφία σε βοηθά να σκέφτεσαι, η οικονομία και η στατιστική να αναλύεις στοιχειά και όλον τον υλικό κόσμο, η ψυχολογία να ερμηνεύσεις την συμπεριφορά του ανθρώπου, αλλά μόνο η ιστορία σου προσφέρει την σοφία των λαθών του παρελθόντος! Και μιας και είμαι ερασιτέχνης και αυτοδίδακτος ιστορικός, ζητώ συγγνώμη από τους ειδικούς και πρώτα από όλα από τον καθ. Χ.Α. Ρίχτερ.     Δεν φοβάμαι όμως να υποστηρίξω, ότι μέσα από την ιστορία βρήκα την ερμηνεία του σημερινού προβλήματος της Ελλάδας, αλλά συγχρόνως και την λύση στο πρόβλημα της Ελλάδας μέσα από την ιστορία την βρήκα! Ενθουσιασμένος από τις απόψεις του 75χρονου καθ. Ρίχτερ, που ακλουθούν και με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο, μετάφρασα κατά λέξη την παρακάτω συνέντευξη, με ένα απλό στόχο. Να δώσω απάντηση, καταρχάς σε συγγενείς και φίλους, στην ερώτηση που μου βάζουν, άλλοτε με πικρά, με απαισιοδοξία, άλλοτε με απογοήτευση αλλά και πότε-πότε με θυμό, όταν επιστρέφω τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα

„Πως μας βλέπουν οι Γερμανοί?“.

Προσπαθώντας βέβαια μόνος να απαντήσω σε  αυτήν την ερώτηση, είχα πάντα την αίσθηση,  πόσο δίκιο είχε ο Θουκυδίδης που είπε: Όταν οι άνθρωποι επιθυμούν κάτι, συνηθίζουν να στηρίζονται στην άλογη ελπίδα, ενώ εκείνο που είναι αντίθετο προς την επιθυμία τους, το αποδιώχνουν από την σκέψη τους με αυθαίρετους συλλογισμούς! (Θουκυδίδης, Ιστορία, Δ’, 108).

Και αυτό ισχύει για μας τους Έλληνες σήμερα, „ζούμε με ψευδαισθήσεις, τις οποίες δεν θέλουμε να αποβάλουμε, θεωρώντας λανθασμένα ότι έτσι θα γλυτώσουμε από το πρόβλημα, που μας βασανίζει. Δεν θέλουμε να αντικρίσουμε την αλήθεια κατάματα και προτιμάμε ως παρηγοριά το απατηλό ψεύδος“, όπως πολύ γλαφυρά παρουσίασε ο Δημοδιδάσκαλος Δαμιανός Βασιλειάδης, στην Βερολινέζικη εφημερίδα Ελληνική Γνώμη, (elliniki-gnomi.eu)

Με τις τελευταίες εξελίξεις και τους πανηγυρισμούς για την επιστροφή στις αγορές, πήρα απόφαση να διαλαλήσω, όπου μπορώ, τις ιδέες του καθ. Χ.Α. Ρίχτερ! Γιατί η κατάσταση πάει από το κακό στο χειρότερο, και „η έξοδος στις αγορές είναι πράγματι μέρα πένθους και όχι χαράς, καθώς αποτελεί την πρώτη φάση του τρίτου μνημονίου, που θα επεκτείνει την πτώχευση του κράτους μας πέραν του 2055“, όπως αναλύει ο καθ. Βαρουφακης στο protagon.gr, με τον πολύ ωραίο τίτλο «στις αγορές, πτωχυμένοι!“   Αφού τα μεγάλα προβλήματα απαιτούν γενναίες λύσεις πρέπει να κάνουμε γρήγορα, για να έχουν τουλάχιστον τα εγγόνια μας μια ελεύθερη πατρίδα, εκεί κάπου κοντά στο 2055!

ΣΠ, Έσσεν, 19.04.2014

***************************************************************************

Για την ορθότητα και πληρότητα της  μετάφρασης  αυτής

Σώτος Χρ. Παραχώρησης  (SK-INTER@T-ONLINE.DE)

 

εξουσιοδοτημένος μεταφραστής/διερμηνέας στην Γερμάνια

πτυχιούχος Οικονομολόγος-Διεθνολόγος

(με σπουδές στα Κρατικά Πανεπιστήμια Κίεβου, Λένινγκραντ -σήμερα Αγίας Πετρούπολης- και  Έσσεν Γερμανίας)

Σήμερα εργάζομαι σαν  σύμβουλος επιχειρήσεων,  άδω και 7 χρόνια είμαι παράλληλα και Διαχειριστής Ελληνικής Εταιρείας με εξαγωγικό προφίλ.

***************************************************************************

 

 

Χαιδελβέργη, 6/2012. Ο καθηγητής Χάιντ Α. Ρίχτερ (73) ερευνά εδώ και περισσότερα από 50 χρόνια τη σύγχρονη ελληνική και κυπριακή ιστορία. Από το 1991 έως το 2003 είχε αναλάβει την αντίστοιχη πανεπιστημιακή έδρα στο πανεπιστήμιο του Μάνχαϊμ. Στον τομέα αυτό θεωρείται  διακεκριμένος ειδικός στη Γερμανία. Εξαιρετικά δημοφιλής είναι ο συγγραφέας Ρίχτερ και στην Ελλάδα: Χαρακτηρίζει τις εργασίες του ως «παράθυρο για την κατανόηση της ελληνικής πραγματικότητας». Στο πλαίσιο του «ευρωπαϊκού διαλόγου στη Χαιδελβέργη» έθεσε το θέμα του ρόλου της πολιτικής  κουλτούρας στην Ευρώπη και στην Ελλάδα.

Στη συνέντευξή του στην εφημερίδα RNZ, ο Ρίχτερ εξηγεί γιατί θεωρεί την Ελλάδα, με βάση τα ευρωπαϊκά πρότυπα, ως «failed state» (αποτυχημένο, καταστραμμένο κράτος), γιατί από την αρχαιότητα δεν είχε επικρατήσει θετική  αντίληψη για το κράτος και γιατί θα έκαναν καλό στην χώρα, 80 χρόνια αποικιοκρατίας, έστω και τώρα.

1>>>Σε τι διαφέρει η αντίληψη του κράτους, το πως αντιλαμβάνονται οι Έλληνες το κράτος τους σε σχέση  με την υπόλοιπη Ευρώπη;
Λίγο μετά την αρχαιότητα, κατά την οποία οι Έλληνες  ανέπτυξαν την δημοκρατία, δεν υπήρχε πλέον αυτόνομο ελληνικό κράτος, αντί αυτού επικρατούσε ξενοκρατία για περίπου 2.000 χρόνια. Την περίοδο αυτή το κράτος για τον Έλληνα σήμαινε  εκμεταλλευτής,  καταπιεστής, ξένος κατακτητής. Το αποτέλεσμα ήταν ότι ο κόσμος αντιστέκονταν απέναντι σε αυτό το κράτος, ο κόσμος εξαπατούσε και έκλεβε αυτό το κράτος, όπου μπορούσε.

2>>>Ποιες είναι οι δομές που διαμορφώθηκαν σε αυτή την περίοδο;
Κατά την οθωμανική περίοδο μόνο οι δήμαρχοι του χωριού, οι μουχτάρηδες, ήταν αυτοί που αναλάμβαναν την επιβολή της έννομης τάξης. Αυτοί ήταν μεγαλοκτηματίες, οι οποίοι αργότερα μετατράπηκαν σε δανειοδότες. Το 1821, όταν ξεκίνησε η επανάσταση κατά των Οθωμανών, αυτοί οι τοπικοί άρχοντες δικτυώθηκαν οριζόντια και κάθετα και σχημάτισαν πελατειακές πυραμίδες. Επειδή όμως δεν διέθεταν στρατιωτική πείρα, συμμάχησαν με τους αρχηγούς των ληστοσυμμοριών (τους Κλέφτες) στα βουνά.

3>>Αυτό συνέβη πριν από εκατοντάδες χρόνια. Ισχύει άραγε και σήμερα;
Αυτή η ανίερη συμμαχία μεταξύ των μουχτάρηδων και των Κλεφτών άφησε ανεξίτηλα τα σημάδια της στη χώρα από το 1832 και μετά. Όταν ο Όθων φον Βίτελσμπαχ  έφθασε στη χώρα με συνοδεία λίγων διοικητικών υπαλλήλων για να τη κυβερνήσει, έπρεπε να καταφύγει και να βασιστεί σε αυτές τις πελατειακές δομές. Από δω και στο εξής  οι ηγέτες προσέβλεπαν πάντα στο να βάζουν ένα  μέρος του δημόσιου χρήματος στις τσέπες τους.

4>>>Σήμερα ωστόσο δεν υπάρχουν λήσταρχοι, αλλά κόμματα που ασκούν πολιτική.
Μέχρι και σήμερα τα κόμματα στην Ελλάδα δεν είναι πραγματικά πολιτικά κόμματα, με την ευρωπαϊκή έννοια του όρου. Αυτοαποκαλούνται συντηρητικά ή σοσιαλιστικά, στην ουσία όμως είναι πελατειακοί σύνδεσμοι  που στηρίζουν την ενότητά τους στις εξυπηρετήσεις που προσφέρουν, στα ελληνικά ρουσφέτια. Ο μεγάλος αρχηγός μοιράζει προς τα κάτω, η επόμενη βαθμίδα δίνει στην πιο κάτω και ούτω καθ’ εξής.

5>>>Απο που προέρχονται τα χρήματα, τα οποία διαμοιράζονται;
Αρχικά από την πρόσβαση στους κρατικούς φόρους. Τον 20ο αιώνα ήταν πολύ συνηθισμένο φαινόμενο να προσφέρονται και θέσεις εργασίας στους ημέτερους, στον ήδη κατά πολύ διογκωμένο δημόσιο τομέα, στις ένοπλες δυνάμεις ή σε δημόσιες  επιχειρήσεις, που άδω και πολύ καιρό δεν είναι ανταγωνιστικές.

6>>>Γιατί δεν κατέρρευσε αυτό το σύστημα νωρίτερα;
Η διοικητική ελίτ προερχόταν έως τις αρχές της δεκαετίας του 80 από πλούσια και ευκατάστατα κοινωνικά στρώματα, τα οποία δεν είχαν την ανάγκη να οικειοποιηθούν μεγάλα ποσά δημόσιου χρήματος. Επίσης η χώρα έπρεπε να καταβάλει υψηλούς τόκους, εάν ήθελε να πάρει δάνεια από το εξωτερικό. Για αυτούς  τους λόγους ήταν τότε όλοι προσεκτικοί.

7>>>Τι άλλαξε;
Με την ένταξη στην ΕΕ το 1981 ήρθε και η αλλαγή. Το γεγονός αυτό από μόνο του θα μπορούσε να αποδεδειχθεί  ευλογία για την Ελλάδα. Το χρήμα έρεε στη χώρα, όμως ένα μεγάλο μέρος αυτού έγινε προϊόν υπεξαίρεσης. Και έλαβε χώρα και ένα δεύτερο γεγονός: Σε αυτή τη χρονική συγκυρία έκανε την εμφάνισή του ένα νέο πολιτικό κόμμα στη χώρα, το ΠΑΣΟΚ. Έδινε την εντύπωση κόμματος με αριστερές πεποιθήσεις, στην ουσία όμως ήταν και είναι ένας καθαρά πελατειακός σύνδεσμος. Το ΠΑΣΟΚ δεν είχε ποτέ μέχρι τότε, πρόσβαση στις πηγές δημόσιου χρήματος και αυτό δικαιολογεί την μεγάλη δίψα του για χρήμα.

8>>>Κατα την ένταξη στην ΕΕ, δεν ήταν σαφές τι ήταν το νέο μέλος της ΕΕ;
Κανείς δεν πίστευε ότι τα δέκα εκατομμύρια Έλληνες  θα μπορούσαν να δημιουργήσουν μια τόσο σημαντική ζημιά στη γιγαντιαία ΕΕ. Μετά όμως οι Έλληνες έγιναν δεκτοί και στην Ευρωζώνη. Με το νέο νόμισμα, το κράτος απέκτησε τη δυνατότητα να δημιουργεί με μεγαλύτερη ευκολία χρέος. Το αποτέλεσμα ήταν η Ελλάδα να βιώσει για 20 έτη μια ευημερία που δεν είχε δει ποτέ πριν στην ιστορία της, όμως όλα αυτά με δανεικά. Αυτό ήταν που οδήγησε κατευθείαν στη σημερινή κατάρρευση.

9>>>Το ερώτημα είναι προφανές: Γιατί δεν ξεσηκώθηκαν  οι απλοί Έλληνες;
Όλοι οι Έλληνες γνωρίζουν ότι κάτι δεν πάει καλά. Είναι απελπισμένοι, τουλάχιστον οι απλοί άνθρωποι. Οι πλούσιοι δεν έχουν λόγο να ανησυχήσουν για κάτι, αυτοί έχουν τα χρήματά τους στο εξωτερικό. Για να γίνει πιο κατανοητό: Πριν από λίγους μήνες οι Ελβετοί έκαναν μια πρόταση στο ελληνικό κοινοβούλιο: Ήθελαν να τους δώσουν ονόματα και να αποκαλύψουν ποσά, δηλαδή ποιος διαθέτει ποιο ποσό σε λογαριασμούς στην Ελβετία. Οι Έλληνες βουλευτές αντέδρασαν με σθεναρή άρνηση και δεν έκαναν τίποτα. Εάν είχαν αποδεχτεί την προσφορά θα ήταν πασιφανές ποια είναι η αλήθεια.

10>>>Μια ματιά στην ελληνική ιστορία θα μπορούσε  να φανερώσει και λύσεις;
Πρέπει να θέσουμε το ερώτημα: Η Ελλάδα είναι μια χώρα που μπορεί να μεταρρυθμιστεί ή όχι. Θα μπορούσα να πω ότι προς το παρόν η Ελλάδα είναι  «failed state» (αποτυχημένο, καταστραμμένο κράτος), με βάση τα ευρωπαϊκά πρότυπα.

11>>>Σε τι το στηρίζετε αυτό;
Εάν εσείς σταθεροποιείστε το σύστημα, και συνεχίσετε να το τροφοδοτείτε με χρήμα, πιστεύετε ότι δεν θα συνεχίσει να επικρατεί το ίδιο σκηνικό κατάχρησης που επικρατούσε μέχρι πρότινος; Όσο υπάρχει το  πελατειακό σύστημα, από την κορυφή έως και το πιο μικρό παρακλάδι, δεν υπάρχει δυνατότητα μεταρρύθμισης του. Μια μεταρρύθμιση  θα έπρεπε καταρχάς να διαλύσει τα πελατειακά κόμματα.

12>>>Τοτε πως μπορεί κάποιος να διαλύσει  το πελατειακό σύστημα;
Πρέπει στο σημείο αυτό να κάνουμε μία σύγκριση με το δεύτερο ελληνικό κράτος:  την Κύπρο. Η Κύπρος είναι ένα απόλυτα ευρωπαϊκό κράτος.

13>>>Τι εξελίχθηκε διαφορετικά  στην Κύπρο;
Οι αρχικές συνθήκες ήταν παρόμοιες: Και εκεί υπήρχαν μουχτάρηδες. Το 1878 όταν οι Βρετανοί ανέλαβαν το νησί, κατάλαβαν  ότι έπρεπε να διαλύσουν την εξουσία των μουχτάρηδων και των τοκογλύφων. Το κατάφεραν δημιουργώντας αγροτικούς συνεταιρισμούς για τους αγρότες και μία αγροτική τράπεζα, η οποία δάνειζε χρήματα με οχτώ τοις εκατό επιτόκιο και όχι τριάντα τοις εκατό,  όπως έκαναν οι τοκογλύφοι. Τα παλιά χρέη μετατράπηκαν σε λογικά πλαίσια μέσω μιας διαδικασίας αναδιάρθρωσης  χρέους με χαμηλούς  τόκους και έτσι οι τοκογλύφοι στην Κύπρο χρεοκόπησαν.

 

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)