Οι παρακάτω σκέψεις έχουν γραφεί κατά το παρελθόν, αλλά επαναλαμβάνονται με την ευκαιρία της γιορτής πορτοκαλιού-μανταρινιού-ακτινιδίου- ελιάς που γίνεται στην Άρτα. Δεν είναι μόνο η παρουσίαση των προϊόντων, αλλά και η γνωριμίες που θα γίνουν μεταξύ των εκθετών και των εμπόρων του είδους, που δίνουν άλλη διάσταση στις συγκεκριμένες γιορτές.

Και αναρωτιόμαστε, γιατί δεν θα μπορούσε να γίνει κάτι ανάλογο και στον δήμο Ζηρού. Η γιορτή της ελιάς για παράδειγμα θα μπορούσε να γίνει στο Θεσπρωτικό και εκεί οι επισκέπτες θα είχαν την ευκαιρία να αγοράσουν ελιές, οι εκθέτες θα μπορούσαν να συζητήσουν με τους επισκέπτες και τους εμπόρους, να γίνει δηλαδή ένα τοπικό πανηγύρι με μέλλον. Αντί να γίνεται στις Παπαδάτες η γιορτή της ελιάς –πολύ καλή δραστηριότητα η οποία έχει διάρκεια ζωής δέκα χρόνια- θα μπορούσε να γίνει στο Θεσπρωτικό, με τη συμμετοχή όλων των φορέων της περιοχής, μη εξαιρουμένου βεβαίως του δήμου και του μορφωτικού συλλόγου Παπαδατών.

Μπορεί να φαντάζει η όλη προσπάθεια ως φιλόδοξη. Αλλά τέτοιου είδους εκδηλώσεις θα πρέπει να έχουν συνέχεια, να μην απογοητευτούν δηλαδή οι πρωτεργάτες την πρώτη ή τη δεύτερη φορά που θα επιχειρηθεί. Γιατί αυτού του είδους οι γιορτές που έχουν να κάνουν με τον πρωτογενή τομέα, θέλουν χρόνο για να μπορέσουν να σταθούν. Είναι άλλωστε εκδηλώσεις οι οποίες είναι αναγκαίες στην εποχή της οικονομικής κρίσης που περνάμε.

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)