Δεν μας ξενίζει πλέον η αποκάλυψη ότι κάποιος δημόσιος υπάλληλος επιφορτισμένος με τα οικονομικά της υπηρεσίας του, συνελήφθη να κλέβει από το δημόσιο ταμείο, συνελήφθη δηλαδή να κλέβει αυτά που η τοπική κοινωνία του εμπιστεύθηκε να φυλάει, τα χρήματα.

Μας ξενίζει όμως το γεγονός ότι τα ονόματα των δραστών δεν δίδονται στη δημοσιότητα και επομένως δεν ξέρει κανένας την τύχη αυτών των ανθρώπων, όπως μας ξενίζει και το γεγονός ότι η δικαιοσύνη απονέμεται πολύ αργά στις αντίστοιχες περιπτώσεις. Μας ξενίζει επίσης τα ο γεγονός ότι οι αρμόδιοι ελεγκτές ψάχνουν να βρουν την παρανομία σε ένα μόνο άτομο, σ’ αυτόν δηλαδή που συνελήφθη να κάνει την παράβαση και όχι και σ’ αυτούς που βοήθησαν τον παραβάτη.

Γιατί σε μία παράβαση και εν προκειμένω στην παράβαση στο επίκεντρο της οποίας είναι το δημόσιο χρήμα, δεν μπορεί να είναι ένας μόνο υπεύθυνος. Υπεύθυνοι και συνπαραβάτες είναι περισσότεροι από ένας, όπως όλοι ξέρουν και ξέρει κυρίως η τοπική κοινωνία.

Και φυσικά η τιμωρία του υπαλλήλου που είναι μπλεγμένος στην παράβαση, επαφίεται σε κάποια ένορκη διοικητική εξέταση, η οποία τις περισσότερες φορές αθωώνει τον παραβάτη και του αναγνωρίζει τον πρότερον έντιμον βίον, όπως έχουν συνηθίσει νε λένε εκείνοι που δικάζουν τον παραβάτη.

Το νέο κρούσμα παράβασης μας έχει έρθει από την Καλαμάτα, όπου κάποιος υπάλληλος των διοικητικών υπηρεσιών του ΙΚΑ υπεξαίρεσε περί τις 150.000 ευρώ.

Καλά είναι οι ελέγχοντες να αναζητήσουν και τους συνυπεύθυνους τα κατάχρησης. Γιατί από μόνος του ο υπάλληλος δεν θα μπορούσε να καταχραστεί τόσο μεγάλο ποσό.

Έχουμε δικά μας παραδείγματα.

 

 

 

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)